YARGITAY KARARI
DAİRE : 3. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2017/8327
KARAR NO : 2018/5099
KARAR TARİHİ : 21.03.2018
MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
HÜKÜM : Mahkumiyet
Mahalli mahkemece bozma üzerine verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü:
1) Sanık hakkında katılan …’a karşı kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;
Oluşa ve tüm dosya içeriğine göre, trafikte başlayan tartışmada ilk haksız hareketin kimden kaynaklandığı anlaşılamamış ise de; tartışmanın devamında katılan …’ın sopa ile sanığa vurması üzerine, sanığın bıçakla katılanı yaraladığı ve bu nedenle haksız tahrik dengesinin sanık lehine bozulduğu anlaşılmakla, sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nin 29. maddesi gereğince (1/2) oranında indirim yapılmasında bir isabetsizlik görülmediğinden, tebliğnamedeki bozma görüşüne iştirak edilmemiştir.
Anayasa Mahkemesi’nin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas – 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesindeki bazı ibareler iptal edilmiş ise de; bu husus infaz aşamasında dikkate alınabileceğinden bozma nedeni yapılmamıştır.
Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,
2) Sanık hakkında katılan …’e karşı kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;
Oluşa ve tüm dosya içeriğine göre, trafikte başlayan tartışmada ilk haksız hareketin kimden kaynaklandığı anlaşılamamış ise de; tartışmanın devamında katılan …’ın sopa ile katılan …’ün ise eliyle sanığa vurması üzerine, sanığın bıçakla katılanı yaraladığı ve bu nedenle haksız tahrik dengesinin sanık lehine bozulduğu anlaşılmakla, sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nin 29. maddesi gereğince (1/2) oranında indirim yapılmasında bir isabetsizlik görülmediğinden, tebliğnamedeki bozma görüşüne bu yönüyle iştirak edilmemiştir.
Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;
a) Uyulmasına karar verilen Yargıtay 1. Ceza Dairesi’nin 20.11.2014 tarih, 2014/3403 Esas – 2014/5427 Karar sayılı bozma ilamında da belirtildiği üzere, sanığın katılan …’e karşı kasten yaralama suçundan hüküm kurulurken, suçun işleniş biçimi, meydana gelen zararın ağırlığı ve sanığın kastının yoğunluğu da dikkate alınarak, 5237 sayılı TCK’nin 86/1. maddesi gereğince temel cezaya hükmedilirken, TCK’nin 3. maddesindeki orantılılık ilkesi gereği, hakkaniyete uygun ve sonuca etkili olacak şekilde alt sınırdan uzaklaşılması gerektiğinin gözetilmeden, bozma ilamını etkisiz kılacak şekilde temel cezanın “1 yıl 6 ay” olarak belirlenmesi suretiyle eksik ceza tayini,
b) Anayasa Mahkemesi’nin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas – 2015/85 Karar sayılı Kararı ile 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesindeki bazı ibarelerin iptal edilmesi nedeniyle hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu nedenlerle 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 21.03.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.