YARGITAY KARARI
DAİRE : 3. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2017/11763
KARAR NO : 2018/5748
KARAR TARİHİ : 29.03.2018

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
HÜKÜM : Mahkumiyetlerine

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü:
1- Sanık … hakkındaki mahkumiyet hükmünün temyizen incelenmesinde;
Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas-2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesindeki bazı hükümler iptal edilmiş ise de, bu husus infaz aşamasında dikkate alınabileceğinden bozma nedeni yapılmamıştır.
Yerinde görülmeyen diğer itirazların reddine ancak;
Sanık … hakkında tekerrüre esas alınan Ceyhan 3.Asliye Ceza Mahkemesinin 2011/529- Esas – 2012/150 Karar sayılı kararın infazının durdurulduğu ve temyiz edilerek Yargıtay 8. Ceza Dairesi tarafından bozma kararı verilmesi nedeniyle bu kararın tekerrüre esas alınamayacağının anlaşılması,
Bozmayı gerektirmiş, sanık ve o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 6723 sayılı Kanunun 33. maddesiyle 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca isteme uygun olarak BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 1412 sayılı CMUK’un 322. maddesi gereğince, sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasına ilişkin hüküm fıkrasından ”Ceyhan 3.Asliye Ceza Mahkemesinin 2011/529 Esas -2012/150 Karar sayılı kararı” cümlesi çıkartılarak yerine “sanığın adli sicil kaydında bulunan Adana 15. Asliye Ceza Mahkemesinin 12/09/2012 tarihinde kesinleşmiş 2012/390 Esas – 2012/434 karar sayılı ilamı ile 5237 sayılı TCK’nin 142/1 maddesi gereğince hükmolunan 2 yıl 2 ay 20 gün hapis cezalı kararı ”cümlesinin eklenmesi suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,
2- Sanık … hakkındaki mahkumiyet hükmünün temyizen incelenmesinde;
Yerinde görülmeyen diğer itirazların reddine ancak,
a) … hakkındaki adli tıp raporuna göre burnunda (1.) derecede kırık oluşacak şekilde yaralandığı anlaşıldığı halde sanık … hakkında 5237 sayılı TCK’nin 87/3. maddesinin uygulanmaması,
b) Sanık … hakkında tekerrüre esas alınan ilamın 1412 sayılı CMUK’un 305/1-1 maddesi gereğince kesin nitelikte olması nedeniyle tekerrüre esas alınamayacağı,
c) Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas-2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesindeki bazı hükümlerin iptal edilmesi nedeniyle hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
Bozmayı gerektirmiş sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı   6723 sayılı Kanunun 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 Sayılı CMUK’un 321. maddesi gereğince 1412 sayılı CMUK’un 326/son maddesi gereğince sanık …’un ceza süresi yönünden kazanılmış hakkı saklı tutulmak suretiyle BOZULMASINA, 29/03/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.