YARGITAY KARARI
DAİRE : 3. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2017/10395
KARAR NO : 2018/4910
KARAR TARİHİ : 20.03.2018

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi
HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü:
Sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nin 86/2 maddesi gereğince kamu davası açıldığı, söz konusu kasten yaralama suçunun 02.12.2016 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun ile 5271 sayılı CMK’nin 253. ve 254. maddelerinde yapılan değişiklikten önce de uzlaşma kapsamında bulunduğu, mağdur …’nun 18.02.2014 tarihinde alınan beyanında, usulüne uygun şekilde yapılan uzlaşma teklifini kabul etmediği, düzenlemenin yürürlüğe girdiği tarihten önce usulüne uygun olarak yapılan uzlaşma tekliflerinin geçerli olduğu ve bu nedenle uzlaşma teklifi yapılmış ve kabul edilmemiş olan dosyalarda yeniden uzlaşma teklifi yapılmasına gerek bulunmadığı anlaşılmakla, tebliğnamedeki bozma görüşüne iştirak edilmemiştir.
Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;
1)Mağdurun 18.02.2014 tarihinde Suşehri İlçe Devlet Hastanesinden alınan raporunda “Sütüre edilen laserasyona bağlı yüzde sabit iz kalabileceğinin” belirtilmesi karşısında, mağdurun yaralanmasının yüzde sabit iz oluşturup oluşturmadığı yönünde rapor alınmaksızın hüküm kurulduğu anlaşıldığından, mağdurun tüm raporları ve tedavi evrakları birlikte en yakın Adli Tıp Şube Müdürlüğüne sevkedilip bu hususta kati rapor alındıktan sonra, sanığın hukuki durumunun tespit ve tayini gerektiği gözetilmeksizin eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,
Kabule göre de;
2) Sanığın eyleminin 5237 sayılı TCK’nin 86/2 maddesi kapsamında kaldığı, bu suçun şikayete tabi olduğu, mağdur …’nun hükümden sonra 11.06.2014 tarihli şikayetten vazgeçme dilekçesi verdiği, anlaşıldığından, sanığa atılı kasten yaralama suçunun soruşturulması ve kovuşturulmasının şikâyete bağlı olduğu gözetilerek, 5237 sayılı TCK’nin 73/6. maddesi gereğince, şikâyetten vazgeçmeyi kabul edip etmediği hususunda sanığın beyanı alınarak sonucuna göre hukuki durumunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

3) Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas – 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesindeki bazı hükümlerin iptal edilmesi nedeniyle hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin bu nedenlerle 6723 sayılı Kanunun 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, sanığın CMUK’un 326/son maddesi gereğince kazanılmış hakları saklı kalmak kaydıyla, 20.03.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi