YARGITAY KARARI
DAİRE : 3. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2017/10695
KARAR NO : 2018/5532
KARAR TARİHİ : 27.03.2018

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
HÜKÜM : Sanıkların mahkumiyetine dair

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü:
1) Sanıklar … ve … hakkında kasten yaralama suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;
Yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak;
a) Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 18.02.2014 tarih 2012/1553 Esas – 2012/77 Karar sayılı Kararı kapsamında, iddianamede 5237 sayılı TCK’nin 39/2-c maddesinden cezalandırılmaları istenen sanıklara, 5271 sayılı CMK’nin 226. maddesince ek savunma hakkı tanınmaksızın, TCK’nin 37. maddesinin tatbiki suretiyle 5271 sayılı CMK’nin 226/1. maddesine muhalefet edilmesi,
b) Sanıkların, katılanı duyu veya organlarından birinin işlevinin sürekli zayıflamasına neden olacak ve vücudunda hayat fonksiyonlarını ağır (6) derecede etkileyecek şekilde kemik kırığı meydana gelecek şekilde yaralamaları karşısında, birden fazla nitelikli hal ihlal ederek eylemini gerçekleştiren sanıklar hakkında 5237 sayılı TCK’nin 86/1. maddesi uyarınca temel ceza belirlenirken, sonuca etkili olacak şekilde alt sınırdan uzaklaşılması gerekirken, temel ceza alt sınırdan belirlenmek suretiyle sanıklar hakkında eksik ceza tayini,
c) Anayasa Mahkemesi’nin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas – 2015/85 Karar sayılı Kararı ile 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesindeki bazı hükümlerin iptal edilmesi nedeniyle, hak yoksunlukları yönünden sanıkların hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
2) Sanık … hakkında kasten yaralama, hakaret ve genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;
Sanığın yargılamaya konu hakaret suçunu, uzlaşmaya tabi olmayan silahla kasten yaralama suçu ile birlikte işlemiş olması nedeniyle CMK’nin 253/3. maddesi gereği hakaret suçunun uzlaşma kapsamına girmediği anlaşıldığından
tebliğname görüşüne iştirak edilmemiştir.
a) UYAP sisteminden yapılan sorgulamada hüküm tarihinde başka suçtan Çorum L Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumu’nda hükümlü olduğu anlaşılan, duruşmalardan bağışık tutulma yönünde istemi bulunmayan sanığın duruşmalara getirtilmesi ya da SEGBİS ortamında duruşmaya katılması sağlanmadan, 5271 sayılı CMK’nin 193 ve 196. maddelerine aykırı davranılmak suretiyle yokluğunda mahkumiyetine karar verilmesi suretiyle sanığın savunma hakkının kısıtlanması,
b) Sanığın, katılanı duyu veya organlarından birinin işlevinin sürekli zayıflamasına neden olacak ve vücudunda hayat fonksiyonlarını ağır (6) derecede etkileyecek şekilde kemik kırığı meydana gelecek şekilde yaralamaları karşısında, birden fazla nitelikli hal ihlal ederek eylemini gerçekleştiren sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nin 86/1. maddesi uyarınca temel ceza belirlenirken, sonuca etkili olacak şekilde alt sınırdan uzaklaşılması gerekirken, temel ceza alt sınırdan belirlenmek suretiyle sanık hakkında eksik ceza tayini,
c) Anayasa Mahkemesi’nin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas – 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesindeki bazı hükümlerin iptal edilmesi nedeniyle, hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
Bozmayı gerektirmiş, sanıklar müdafiilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin bu nedenlerle 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, CMUK’un 326/son maddesi gereğince kazanılmış hakkın gözetilmesine, 27.03.2018 gününde oy birliğiyle karar verildi.