YARGITAY KARARI
DAİRE : 8. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2013/3906
KARAR NO : 2013/18409
KARAR TARİHİ : 05.12.2013

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi
DAVA TÜRÜ : Katkı payı alacağı

… ile … aralarındaki katkı payı alacağı davasının kısmen kabulüne dair … 3. Aile Mahkemesi’nden verilen 27.11.2012 gün ve 421/948 sayılı hükmün Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili tarafından süresinde istenilmiş olmakla; dosya incelendi, gereği düşünüldü:
KARAR

Davacı, dava dilekçesinde; özetle davalı ile 1986 yılında evlendiklerini, evlilik birliği içinde müşterek birikimleri ile 122 ada 33 nolu parseldeki 3 numaralı bağımsız bölümün satın alınıp davalı adına tescil edildiğini, taşınmazın alımına çalışması, takıları ve annesi ile ablasından almış olduğu paralar ile katkıda bulunduğunu açıklayarak davalı üzerindeki tapu kaydının iptaliyle 1/ 2 payın adına tesciline karar verilmesini istemiş, 02.09.2005 tarihli ıslah dilekçesiyle talebini taşınmazın dava tarihindeki değeri olan 42.650 TL’nin yarısının davalıdan tahsiline ve dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faize hükmedilmesini talep etmiştir.
Davalı, davacının ev hanımı olduğunu, ayrıca davacının ailesinin yardım edecek durumda bulunmadığını bildirmiş ve davanın reddini savunmuştur.
Mahkemece, davanın kısmen kabulüne, 15.778,88 TL katkı payı alacağının dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmiştir. Hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Taraflar 10.01.1986 tarihinde evlenmiştir. 08.03.2004 tarihinde açılan boşanma davasının kabulüne ilişkin kararın 21.06.2006 tarihinde kesinleşmesi ile boşanmışlardır. Eşler arasındaki mal rejimi TMK 225/son maddesi gereğince boşanma davasının açıldığı tarihte sona ermiştir. Bu durum karşısında eşler başka bir mal rejimini seçtiklerini ileri sürmediklerinden eşler arasında, evlilik tarihinden 4721 sayılı TMK’nun yürürlüğe girdiği 01.01.2002 tarihine kadar 743 sayılı TKM’nin 170. maddesi uyarınca mal ayrılığı rejimi ve bu tarihten boşanma davasının açıldığı 08.03.2004 tarihine kadar TMK’nun 202. maddesine göre edinilmiş mallara katılma rejimi geçerlidir.
Toplanan deliller, dosya kapsamı, dava dilekçesinin içeriği, tarafların evlenme tarihi ve 122 ada 33 parsel 3 numaralı bağımsız bölümün edinme tarihi olan 27.04.1995 tarihi uyarınca dava, 743 sayılı TKM’nin 170. maddesi gereğince taraflar arasında mal ayrılığı geçerli olduğu dönemde edinilen malvarlığına yapılan katkıdan kaynaklanan katkı payı alacağı isteğine ilişkindir. 743 sayılı TKM.nin yürürlükte olduğu; 01.01.2002 tarihinden önce eşler arasında yasal mal ayrılığının geçerli olduğu dönemde karı ve kocanın diğerinden katkı payı karşılığında bir tazminat isteyebilmesi için mutlaka parasal veya para ile ölçülebilen maddi bir değer koymak suretiyle katkısının bulunması gerekir.
Dosya muhtevasına, dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına ve uyulan bozma ilamında açıklandığı üzere işlem yapılıp sonucu dairesinde hüküm tesis edildiğine göre davalı vekilinin yerinde olmayan öteki temyiz itirazlarının reddi ile usul, kanun ve bozma gereklerine uygun bulunan yerel mahkeme hükmünün esasının ONANMASINA,
Ancak, davalı vekilinin faizin başlangıç tarihine yönelik temyiz itirazlarına gelince; dava başlangıçta tapu iptal ve tescil istekli olarak açılmıştır. 02.09.2005 tarihli ıslah dilekçesiyle talep bedele dönüştürülmüştür. Ne var ki, faiz dava tarihinden istenmiştir. Karşı konulmadığı takdirde talep gibi faize hükmedilmesine engel bir durum yoktur. Fakat, davalı taraf faizle ilgili hükme itiraz ettiğine göre yasal faize ıslah tarihinden geçerli olacak şekilde hükmedilmesi zorunludur. Davalının buna ilişkin temyiz itirazı yerindedir.
Hal böyle olunca davalı vekilinin faize ilişkin temyiz itirazları yerinde görüldüğünden kabulüne, yerel mahkeme hükmünün faize ilişkin bölümünün 6100 sayılı HMK’nun Geçici 3. maddesi yollaması ile halen yürürlükte bulunan 1086 sayılı HUMK.nun 428.maddesi uyarınca BOZULMASINA, HUMK.nun 388/4. HMK m.297/ç) ve 440/I. maddeleri gereğince Yargıtay Daire İlamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunabileceğine ve aşağıda dökümü yazılı 234,50 TL peşin harcın onama harcına mahsubu ile kalan 843,39 TL’nin temyiz eden davalıdan alınmasına, 05.12.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.