YARGITAY KARARI
DAİRE : 3. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2017/9927
KARAR NO : 2018/4895
KARAR TARİHİ : 20.03.2018

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü;
Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;
Sanığın Turhal Asliye Ceza Mahkemesi’nin 27/12/2012 tarih ve 2012/494 Esas 2012/500 Karar sayılı ilamı ile verilen 11 ay 20 gün hapis cezasına ilişkin mahkumiyetinin, sanığın çocukken işlediği bir suça ilişkin olması karşısında tekerrüre esas alınamayacağı anlaşılmakla tebliğnamedeki düşünceye iştirak edilmemiştir.
Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas-2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesindeki bazı hükümler iptal edilmiş ise de, bu husus infaz aşamasında dikkate alınabileceğinden bozma nedeni yapılmamıştır.
Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;
1) Sanık hakkında tekerrüre esas alınan, Turhal Asliye Ceza Mahkemesi’nin 20.11.2011 tarih ve 2011/4 Esas, 2011/740 Karar sayılı ilamı ile doğrudan hükmedilen 2000 TL adli para cezasının karar tarihi itibariyle kesin nitelikte olması nedeniyle tekerrüre esas alınamayacağı ancak sanığın Turhal 1. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 25.03.2014 tarihinde kesinleşen, 26.09.2012 tarih ve 2012/415 Esas – 2012/437 Karar sayılı ilamı ile 5237 sayılı TCK’nin 142/1-b, 143. maddeleri gereğince hükmolunan 2 yıl 11 ay hapis cezasına ilişkin mahkûmiyet hükmü nedeniyle mükerrir olduğu hususunun gözetilmemesi,
2) 5237 sayılı TCK’nin 58/7. maddesi gereğince ”mükerrirlere özgü infaz rejiminin ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına” karar verilmesi ile yetinilmesi gerekirken infaz hakiminin yetkisini kısıtlar biçimde yazılı şekilde 1 yıl denetim süresi belirlenmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık, o yer Cumhuriyet savcısı ve üst Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerle 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 1412 sayılı CMUK’un 322. maddesi gereğince, sanık hakkında 5237 sayılı TCK.’nin 58. maddesinin uygulandığı paragrafının hükümden çıkartılarak yerine “Sanığın, Turhal 1. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 25.03.2014 tarihinde kesinleşen, 26.09.2012 tarih ve 2012/415 Esas – 2012/437 Karar sayılı ilamı ile 5237 sayılı TCK’nin 142/1-b, 143. maddeleri gereğince hükmolunan 2 yıl 11 ay hapis cezasına ilişkin mahkûmiyet hükmünün tekerrüre esas alınmasına, sanık hakkında hükmolunan cezanın 5237 sayılı TCK’nin 58. maddesi uyarınca mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına, CMUK’un 326/son maddesi uyarınca da, Ceza Genel Kurulu’nun 14/06/2011 tarihli Esas 2011/2-60, Karar 2011/126 sayılı kararında ayrıntıları belirtildiği üzere, 5275 sayılı Kanunun 108/2. maddesi uyarınca mükerrir olan sanık hakkında koşullu salıverme süresine eklenecek miktar bakımından, Turhal Asliye Ceza Mahkemesi’nin 20.11.2011 tarih ve 2011/4 Esas, 2011/740 Karar sayılı ilamı ile hükmedilen 2000 TL adli para cezası miktarının esas alınmasına” paragrafı eklenerek usul ve yasaya uygun hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 20.03.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.