YARGITAY KARARI
DAİRE : 3. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2017/11571
KARAR NO : 2018/5526
KARAR TARİHİ : 27.03.2018

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
HÜKÜM : Hükmün açıklanması suretiyle mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü:
Yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak;
1) Sanık hakkında verilen, 14.01.2013 tarihli hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair karardan sonra sanığın denetim süresi içinde yeni bir suç işlemesi sebebiyle dosya yeniden ele alınıp bir hüküm kurulurken, Türkiye Cumhuriyeti Anayasası’nın 141/3, 5271 sayılı CMK’nin 34, 230 ve 289. maddeleri ile Ceza Genel Kurulu’nun 05/05/2015 tarih ve 2014/145 Esas sayılı Kararı gereğince uyarınca, mahkeme kararlarının Yargıtay denetimine olanak sağlayacak şekilde açık olması ve Yargıtay’ın bu işlevini yerine getirebilmesi için kararın dayandığı tüm kanıtların, bu kanıtlara göre mahkemenin ulaştığı sonuçların, iddia, savunma ve dosyadaki diğer belgelere ilişkin değerlendirmelerin açık olarak gerekçeye yansıtılması gerekirken bu ilkelere uyulmadan gerekçeden yoksun olarak yazılı şekilde hüküm kurulması,
2) 5271 sayılı CMK’nin 231/11. maddesine göre denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işleyen sanık hakkında açıklanması geri bırakılan hükmün aynen açıklanması ile yetinilmesi gerekirken, kısa süreli hapis cezasının 5237 sayılı TCK’nin 50/1-a maddesi gereğince adli para cezasına çevrilmesi,
3) Sanık hakkında 14.01.2013 tarihli hükümde, TCK’nin 86/2. maddesinde belirtilen seçimlik cezalardan hapis cezasının tercih edilmiş olması karşısında, söz konusu hapis cezasının, hükmün açıklanması sırasında adli para cezasına çevrilmesi suretiyle 5237 sayılı TCK’nin 50/2. maddesine muhalefet edilmesi,
4) Sanık ve mağdurun karşılıklı kavga ettikleri ve alınan doktor raporuna göre sanığın da yaralandığı olayda, Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 22.10.2002 tarih ve 2002/4-238 Esas, 367 sayılı Kararı uyarınca ve bu kararla uyumlu ceza dairelerinin yerleşmiş ve süreklilik gösteren kararlarında kabul edildiği üzere, ilk haksız hareketin kimden kaynaklandığının şüpheye yer bırakmayacak şekilde belirlenemediği durumlarda sanık lehine 5237 sayılı TCK’nin 29. maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükümleri uygulanırken asgari oranda (¼) indirim yapılması gerektiği gözardı edilerek, (½) oranında indirim yapılmak suretiyle sanık hakkında eksik ceza tayini,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu nedenlerle 6723 sayılı Kanunun 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca, CMUK’un 326/son maddesi gereğince sanığın kazanılmış hakları saklı kalmak kaydıyla, isteme uygun BOZULMASINA, 27.03.2018 gününde oy birliğiyle karar verildi.