Yargıtay Kararı 4. Ceza Dairesi 2014/44991 E. 2018/7251 K. 12.04.2018 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 4. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2014/44991
KARAR NO : 2018/7251
KARAR TARİHİ : 12.04.2018

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Tehdit
HÜKÜM : Mahkumiyet
Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre, yapılan incelemede;
Ancak;
1-Başka suçtan farklı yargı çevresindeki cezaevinde hükümlü olduğu anlaşılan sanığın duruşmadan bağışık tutulma hakkının hatırlatılmadığı ve bağışık tutulma talebi de bulunmadığı halde hükmün açıklandığı 07.03.2013 tarihli son oturumda hazır bulundurulmadan hükümlülüğüne karar verilmesi suretiyle 5271 sayılı CMK’nın 196. maddesine aykırı davranılarak savunma hakkının kısıtlanması,
2-Kabule göre ise;
a-Sanığın temyiz dışı diğer sanık …’ in ne amaçla hastaneye gittiğini bilmediğini savunması, hakkındaki hükmü temyiz etmeyen sanık Şammas’ ın ise olayın bir anlık öfke ile gerçekleştiğini belirtmesi karşısında, sanıkların tasarlayarak, irade birliği içinde hareket ettiklerine ilişkin kanıtlar gösterilip yöntemince tartışılmadan yetersiz gerekçe ile sanık hakkında silahla ve birden fazla kişi tarafından birlikte tehdit suçunu işlediği kabul edilerek hüküm kurulması,
b-Sanığın, tehdit eylemini silahla birden fazla kişi tarafından birlikte gerçekleştirdiği kabul edilmesine rağmen, hüküm fıkrasında uygulama maddesinin TCK’nın 106/2-a,c maddeleri yerine aynı Kanunun 106/2-a,b olarak gösterilmesi,
c-Tüm dosya kapsamı ve müşteki anlatımlarından, sanığın, müştekilere ve hastanede görevli bulunanlara tehdit eylemini gerçekleştirdiğinin anlaşılması karşısında, sanık hakkında zincirleme suç hükümleri gereği tehdit suçundan bir kez ceza verilip, bu cezanın 5237 sayılı Kanun’un 43/1. maddesi uyarınca artırılması gerektiğinin gözetilmemesi,
Kanuna aykırı, sanık …’ün temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, HÜKMÜN BOZULMASINA, yeniden hüküm kurulurken 2-c nolu bozma yönünden, 1412 sayılı CMUK’nın 326/son maddesinin gözetilmesine, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 12.04.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.