YARGITAY KARARI
DAİRE : 19. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2016/13598
KARAR NO : 2018/4319
KARAR TARİHİ : 11.04.2018
MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi
SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık
HÜKÜM : Şikayet Hakkının Düşürülmesi
Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;
Sanığa isnat edilen İİK’nın 331. maddesinde düzenlenen “Alacaklısını Zarara Uğratmak İçin Mevcudu Eksiltmek” suçunun oluşabilmesi için haciz yolu ile takip talebinden sonra veya bu talepten önceki iki yıl içinde borçlu; alacaklısını zarara sokmak maksadıyla, mallarını veya bunlardan bir kısmını mülkünden çıkararak, telef ederek veya kıymetten düşürerek hakiki surette yahut gizleyerek muvazaa yoluyla başkasının uhdesine geçirerek veya asıl olmayan borçlar ikrar ederek mevcudunu suni surette eksiltmesi ve icra takibinin kesinleşmesi gerektiği cihetle; Gaziantep 13. İcra Müdürlüğünün 2014/78998 esas sayılı takip dosyasında borca itiraz edilmesine karşın dosya kapsamında itirazın iptali davası açılmadığı görülmekle, bu nedenle şikayet tarihi olan 08.05.2015 günü itibariyle kesinleşmiş bir takip bulunmadığı için suçun yasal unsurları oluşmadığından sanığın beraatine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde şikayet hakkının düşürülmesine verilmesi,
Kanuna aykırı ve şikayetçi vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün BOZULMASINA, bozma sebebi 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 322. maddesi uyarınca, yeniden yargılama yapılmasına gerek olmaksızın düzeltilebilir nitelikte bulunduğundan, hükümden “Şikayet Hakkının düşürülmesine” ibaresi çıkarılarak, “Suçun yasal unsurları oluşmadığından sanığın beraatine” ibaresi eklenmek suretiyle başkaca yönleri kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 11/04/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.