YARGITAY KARARI
DAİRE : 9. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2017/5867
KARAR NO : 2018/8514
KARAR TARİHİ : 12.04.2018

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı ile fazla mesai ücreti, genel tatil ücreti, ilave tediye alacağı ve izin ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:
Davacı vekili, müvekkilinin … Devlet Hastanesinde 28/03/2002 tarihinde işe girdiğini, 27/01/2012 tarihinde yaşlılık aylığına hak kazanması nedeniyle iş sözleşmesinin feshedildiğini ileri sürerek, kıdem tazminatı, fazla mesai ücreti, genel tatil ücreti, ilave tediye ve yıllık izin ücreti alacaklarının davalıdan tahsilini istemiştir.
B) Davalı Cevabının Özeti:
Davalı vekili, davanın zaman aşımına uğradığını, ayrıca husumet itirazlarının olduğunu, davacının … Temizlik Güvenlik İletişim Yemek Öz. Sağ. Hiz. Ve Tic. Ltd. Şti’nin işçisi olduğunu, davaya konu alacakların dava dışı şirket ile arasındaki iş sözleşmesinden kaynaklandığını, sözleşmenin tarafları bağladığını, bakanlığın davaya konu sözleşmede taraf olmadığı gibi sorumluluğunun olmadığını, 4857 sayılı Yasanın 2. maddesinin VII fıkrasındaki amir hüküm gereği alt işverenin asıl işin bir bölümünde işletmenin ve işin gereği teknolojik nedenlerle uzmanlık gerektiren işlerde yer alabileceğinin belirtildiğini, uyuşmazlıkta hastane yönetimi ile davalı şirketlerin gördükleri işlerin birbirinden farklı ve bağımsız işler olduğunu, bu nedenle somut olayda alt işveren değil bağımsız işverenin sorumlu olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.
C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:
Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna dayanılarak, iş akdinin emeklilik nedeniyle sonlandığı ve davacının kıdem tazminatına hak kazandığı gerekçesiyle, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
D) Temyiz:
Kararı davalı … vekili temyiz etmiştir.
E) Gerekçe:
1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalı … vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2-Davacı işçinin fazla çalışma yapıp yapmadığı ve genel tatillerde çalışıp çalışmadığı konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.
Fazla çalışma yaptığını ve genel tatillerde çalıştığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. Ücret bordrolarına ilişkin kurallar burada da geçerlidir. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp kanıtlanmadıkça, imzalı bordroda görünen fazla çalışma ve tatil alacaklarının ödendiği varsayılır.
Fazla çalışma ile genel tatil çalışmasının ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışma ve tatil çalışmasının yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tarafların, tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. İşyerinde çalışma düzenini bilmeyen ve bilmesi mümkün olmayan tanıkların anlatımlarına değer verilemez. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada göz önüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma ve genel tatillerde çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.
İşçinin çalışma olgusunun tespitinde işyerinde veya komşu işyerinde çalışanların tanıklığı önemli olduğu gibi tanık olarak dinlenecek kişinin tanıklığına güveni etkileyebilecek bir durumun olup olmadığı da araştırılmalıdır. Tanıklar belirli bir dönem çalışmışlarsa ve başkaca delil yok ise beyanlarının belirtikleri dönemle sınırlandırılması gerekir.
Somut uyuşmazlıkta, davacı işçinin fazla mesai yaptığı ve genel tatillerde çalıştığı ancak karşılığı ücretlerinin ödenmediği iddiasıyla açtığı davada ispat külfeti altında olan davacının tanık deliline dayandığı görülmüştür. Ne var ki davacı tanıklarından birisi 2004 yılında işten ayrıldığını beyan ederken, diğeri 2005 yılında işten ayrıldığını ifade etmiştir.
Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda, fazla mesai ve genel tatil alacaklarının 18.04.2007 tarihinden itibaren hesaplandığı dikkate alındığında davacı tanıklarının hesaplama yapılan dönemde davalı işyerinde çalışmadıkları ve dolayısıyla görgüye dayalı bilgilerinin bulunmadığı açıktır.
Dosyadaki mevcut delil durumuna göre, davacı işçi fazla çalışma yaptığı ve genel tatillerde çalıştığı iddialarını kanıtlayamadığından Mahkemece bu alacak taleplerinin reddi yerine kabulüne karar verilmesi hatalıdır.
Kabule göre de; Mahkemece, davacının fazla mesai ve genel tatil alacakları tanık beyanlarına itibar edilerek hüküm altına alınmasına rağmen alacaklardan karineye dayalı makul bir indirim (taktiri indirim) yapılmaması isabetsizdir.
F) Sonuç:
Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, 12.04.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.