Yargıtay Kararı 7. Ceza Dairesi 2018/5608 E. 2018/11462 K. 05.11.2018 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 7. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2018/5608
KARAR NO : 2018/11462
KARAR TARİHİ : 05.11.2018

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : 4926 sayılı Kanuna muhalefet
HÜKÜM : Hükümlülük, erteleme, müsadere, aracın müsaderesine yer olmadığına

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;
1. Mahkemenin sanığa yönelik vermiş olduğu ilk kararında 42.765TL tazmini nitelikte adli para cezasına hükmettiği, bu kararın sanık tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 03.03.2015 tarihli ilamı ile hükmün bozulduğu, bozmadan sonra kurulan 26.06.2015 tarihli mahkeme kararında ise aleyhe bozma yasağına aykırı olarak sanık hakkında 5 ay hapis ve gün para cezasından çevrili 80TL adli para cezasına hükmedildiği, mahkûmiyet kararı verilirken sanığın kazanılmış hakkı gözetilmeyerek sanığın hapis cezasına ve hak yoksunluklarına mahkum edilmesi suretiyle aleyhe hüküm kurulması,
2. 5607 sayılı Kanun ile 4926 sayılı Kanun arasında TCK 7/2. maddesine göre lehe kanun belirlemesi yapılırken 5607 sayılı Kanunun 3/5. maddesi uyarınca verilen hapis cezasına yönelik mahkûmiyete ilişkin cezanın paraya çevrilmeme nedeninin gösterilmemesi,
Kabule ve uygulamaya göre ise;
1. İddianamede suçta kullanılan aracın müsaderesi talep edilmediği halde araç hakkında müsadere talebinin reddine karar verilmesi,
2. 24.11.2015 tarihli 29542 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi’nin 08.10.2015 tarih ve 2014/140 esas, 2015/85 karar sayılı iptal kararı ile 5237 sayılı TCK’nun 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptal edilmesi nedeniyle, anılan maddenin yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
TCK’nun 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, mahkum olduğu kısa süreli olmayan hapis cezası ertelenen sanık hakkında anılan maddenin l. fıkrasının (c) bendinde yazılı hak yoksunluğunun, sanığın sadece kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet veya kayyımlık yetkileri açısından uygulanmasına yer olmadığına, altsoyu dışında kalanlarla ilgili bu hak ve yetkilerden ise cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm tesisi,
Yasaya aykırı, Gümrük İdaresi vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 05.11.2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.