YARGITAY KARARI
DAİRE : 2. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2018/6211
KARAR NO : 2018/12875
KARAR TARİHİ : 06.11.2018
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığını bozma, mala zarar verme
HÜKÜM : Mahkumiyet
Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Müşteki…’ye yönelik eylemin gece saat 21.00 sıralarında işlendiğinin, suç tarihinde yaz saati uygulaması da dikkate alınarak UYAP’tan alınan çizelgeye göre güneşin saat 16:52’de battığının, gece vaktinin ise saat 17:52’de başladığının anlaşılması karşısında hırsızlık suçundan hüküm kurulurken 5237 sayılı TCK’nın 143/1. maddesinin uygulanmaması aleyhe temyiz olmadığından, müştekiler …, …, …, …, …, … (katılanlar …, …), …, …, … ve katılan …’a yönelik TCK’nın 116/1 maddesi uyarınca tayin olunan 6 ay hapis cezasının aynı Kanun’un 119/1-c maddesi uyarınca bir kat artırılması sonucu 12 ay yerine 1 yıl hapis cezasına hükmolunması, sonraki uygulamalar nedeniyle sonuca etkili olmadığından bozma sebebi yapılmamış, TCK’nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.
I-Sanık …’un, müşteki…’ye yönelik hırsızlık, müşteki …’e yönelik hırsızlık ve konut dokunulmazlığını bozma, müşteki …’a yönelik hırsızlık, konut dokunulmazlığını bozma, mala zarar verme, müşteki …’e yönelik hırsızlık, konut dokunulmazlığını bozma, mala zarar verme, müşteki …’a yönelik hırsızlık, konut dokunulmazlığını bozma, mala zarar verme, müşteki …’e yönelik konut dokunulmazlığını bozma, müşteki …’a yönelik hırsızlık, konut dokunulmazlığını bozma, mala zarar verme, müşteki … (katılanlar …, …) yönelik hırsızlık, konut dokunulmazlığını bozma, mala zarar verme, müşteki …’ye yönelik hırsızlık, konut dokunulmazlığını bozma, mala zarar verme, müşteki …’e yönelik hırsızlık, konut dokunulmazlığını bozma, mala zarar verme, katılan …’a yönelik hırsızlık, konut dokunulmazlığını bozma, mala zarar verme suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;
Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA,
II-Sanık …’ın, müşteki…’ye yönelik hırsızlık, müşteki …’e yönelik hırsızlık ve konut dokunulmazlığını bozma, müşteki …’a yönelik hırsızlık, konut dokunulmazlığını bozma, mala zarar verme, müşteki …’e yönelik hırsızlık, konut dokunulmazlığını bozma, mala zarar verme, müşteki …’a yönelik hırsızlık, konut dokunulmazlığını bozma, mala zarar verme, müşteki …’e yönelik konut dokunulmazlığını bozma, müşteki …’a yönelik hırsızlık, konut dokunulmazlığını bozma, mala zarar verme, müşteki … (katılanlar …, …) yönelik hırsızlık, konut dokunulmazlığını bozma, mala zarar verme, müşteki …’ye yönelik hırsızlık, konut dokunulmazlığını bozma, mala zarar verme, müşteki …’e yönelik hırsızlık, konut dokunulmazlığını bozma, mala zarar verme, katılan …’a yönelik hırsızlık, konut dokunulmazlığını bozma, mala zarar verme suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz isteminin incelenmesinde ;
Dosya içeriğine diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;
Sanık …’ın tekerrüre esas alınan Burhaniye Ağır Ceza Mahkemesinin 20/09/2012 gün ve 2012/170 Esas, 2012/349 Karar sayılı ilamındaki mahkûmiyetin kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçuna ilişkin olması ve hükümden sonra 18/06/2014 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak 28/06/2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun’la yeniden düzenlenen TCK’nın 191. maddesi ile aynı Kanun’la 5320 sayılı Kanun’a eklenen geçici 7. maddenin 2. fıkrası gereğince uyarlanması sonucu “hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına” ve koşulları gerçekleştiğinde CMK’nın 231. maddesinin 10. fıkrası uyarınca “davanın düşmesine” karar verileceğinin öngörülmesi nedeniyle tekerrüre esas alınamayacağının kabulünde zorunluluk bulunması,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin bu sebepten dolayı BOZULMASINA, ancak bu aykırılık yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasa’nın 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK’nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından; TCK’nın 58. maddesinin uygulanması ile ilgili kısmın çıkartılmasına karar verilmek suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,
III- Sanıkların, müşteki …’e yönelik hırsızlık, mala zarar verme suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;
Dosya içeriğine diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;
1-Müşteki …’in beyanı, kolluk tarafından düzenlenen yer gösterme tutanağı ve dosya içeriğine göre, müştekiye ait konuttan ütü çalan sanıkların, devriye gezen kolluk ekibi tarafından çalınan ütüyü satmaya gittikleri sırada şüphe üzerine yakalandıktan sonra, suça konu eşyayı aldıkları yeri söylemek suretiyle henüz yasal müracaatı bulunmayan müştekiye iadesini sağladığının anlaşılması karşısında, sanıklar hakkında 5237 sayılı TCK’nın 168. maddesinde düzenlenen etkin pişmanlık hükmünün uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,
2- Müşteki …’e yönelik eylem nedeniyle 13/12/2012 tarihinde düzenlenen olay yeri inceleme raporu içeriğinde “PVC doğrama kapısının açık vaziyette olduğu, kapı kanadı ve kasası üzerinde aralıklı ezilmelerin olduğu” belirtilmiş ise de, müştekinin 28/02/2012 tarihli duruşmada evde herhangi bir maddi zarar olmadığına ilişkin beyanda bulunmuş olması karşısında, mala zarar verme suçundan yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanıkların temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu nedenlerden dolayı BOZULMASINA, 06/11/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.