Yargıtay Kararı 3. Ceza Dairesi 2018/4429 E. 2018/19221 K. 11.12.2018 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 3. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2018/4429
KARAR NO : 2018/19221
KARAR TARİHİ : 11.12.2018

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü;
Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı kararı ile TCK’nin 53. maddesindeki bazı ibareler iptal edilmiş ise de; bu husus infaz aşamasında dikkate alınabileceğinden bozma nedeni yapılmamıştır.
Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;
Sanık hakkında tekerrür hükümleri uygulanırken, 5275 sayılı Kanun’un 108/2. ve 5237 sayılı TCK’nin 58/7. maddeleri dikkate alınarak, tekerrüre esas mahkûmiyetlerden en ağır cezayı içeren Ankara 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 11.07.2011 tarihinde kesinleşen, 16.06.2011 tarih ve 2010/935 Esas – 2011/558 Karar sayılı ilamı ile 5237 sayılı TCK’nin 265/1. maddesi gereğince hükmolunan 1 yıl hapis cezasına ilişkin mahkûmiyet hükmünün tekerrüre esas alınması gerektiği gözetilmeden,… 7. Sulh Ceza Mahkemesinin 12.02.2013 tarihinde kesinleşen, 04.02.2013 tarih ve 2012/322 Esas- 2013/118 Karar sayılı ilamı ile 5237 sayılı Kanun’un 86/2. maddesi gereğince hükmolunan 3 ay hapis cezasının tekerrüre esas alınması,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesi ile değişik 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılama gerektirmediğinden 1412 Sayılı CMUK’un 322. maddesi gereğince hüküm fıkralarının tekerrür hükümlerinin uygulanmasına ilişkin kısımlarının karar metninden çıkarılarak yerine “Ankara 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 11.07.2011 tarihinde kesinleşen, 16.06.2011 tarih ve 2010/935 Esas – 2011/558 Karar sayılı ilamı ile 5237 sayılı TCK’nin 265/1. maddesi gereğince hükmolunan 1 yıl hapis cezası nedeniyle mükerrir olduğu anlaşıldığından, sanık hakkında hükmolunan cezanın 5237 sayılı TCK’nin 58/6. maddesi uyarınca mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine, mükerrir olan sanık hakkında cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına, tekerrüre

esas alınan ceza açısından infazda kazanılmış hak nedeniyle 5275 sayılı Kanun’un 108/2. maddesi yönünden Ankara 7. Sulh Ceza Mahkemesinin 12.02.2013 tarihinde kesinleşen, 04.02.2013 tarih ve 2012/322 Esas – 2013/118 Karar sayılı ilamı ile 5237 sayılı Kanun’un 86/2. maddesi gereğince hükmolunan 3 ay hapis cezasının dikkate alınmasına” şeklinde cümleninin eklenmesi suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 11.12.2018 gününde oy birliğiyle karar verildi.