YARGITAY KARARI
DAİRE : 9. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2015/24725
KARAR NO : 2018/20792
KARAR TARİHİ : 19.11.2018

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:
Davacı vekili 01/07/2010 tarihinde davalı işyerinde çalışmaya başladığını, 30/05/2012 tarihinde herhangibir bildirim olmadan işine son verildiğini, işyerinden ayrılırken kanuni haklarının hiç birini alamadığını, davalı tarafa 1.800,00 TL. ücretinin ödenmesi hususunda ihtarname çektiğini, ihtarnameye rağmen 7 gün içinde alacaklarının ödenmediğini belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydı ile 8.161,00 TL. tazminatın 30/05/2012 tarihinden itibaren en yüksek banka faizi ile ödenmesini, son ayın alacağı olan 1.800,00 TL. ücretin 30/05/2012 tarihinden itibaren en yüksek banka faizi ile birlikte tahsiline, yargılama giderlerinin davalı taraftan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.
B) Davalı Cevabının Özeti:
Davalı vekili; davacının ilk defa 01/07/2010 tarihinde davalı nezdinde çalışmaya başladığını ve iş akdinin 14/10/2011 tarihinde kendi isteği ile sonlandırdığını, davacı tarafın daha sonra 23/12/2011 tarihinde yeniden davalı işyerinde çalışmaya başladığını ve iş akdinin 31/05/2012 tarihinde disiplinsiz çalışmaları ve firmaya zarar veren çalışmaları subut bulduğundan dolayı işten çıkarıldığını, davacının en son çalışmasının 1 yıl süresinde olmadığından kıdem tazminatına hak kazanamayacağına, yine davacının haklı sebep ile işveren tarafından işten çıkarıldığından ihbar tazminatı talebinde bulunamayacağına, davacının davalı firmada asgari ücret ile çalıştığını, aylık 1750-1800 TL. maaş karşılığı çalıştığını, davacının tüm maaş alacaklarını aldığını, maaş alacağı bulunmadığını, davacının satış elemanı olarak haftada 45 saat çalıştığını, bu nedenle fazla çalışma ücreti talebinin yersiz olduğunu savunarak, davanın reddini talep etmiştir.
C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:
Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
D) Temyiz:
Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.
E) Gerekçe:
1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2- Somut uyuşmazlıkta; yargılama sırasında davacının vekil ile temsil edilmediği gözetilmeyerek mahkemece davacı vekili yararına vekalet ücreti hükmedilmesi hatalı olup, bozma sebebi ise de, bu yanlışlığın düzeltilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün HMK.nun geçici 3/2. maddesi yollaması ile HUMK.nun 438/7. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmasına karar verilmiştir.
F) SONUÇ:
Hüküm fıkrasının “ 4-a)Davacı taraf vekil ile temsil olunduğundan hüküm tarihinde yürürlükte bulunan A.A.Ü.T.göre hükmedilen 1.772,93 TL. vekalet ücretinin davalı taraftan tahsili ile davacı tarafa verilmesine, ” şeklindeki bendinin hükümden çıkartılmasına, hükmün bu şekilde DÜZELTİLEREK ONANMASINA, Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu’ nun 28.09.2018 tarih ve 2018/2 E. 2018/ 8 K. sayılı İBK. uyarınca onama harcı alınmasına yer olmadığına, peşin temyiz harcının isteği halinde davalı şirkete iadesine, 19.11.2018 tarihinde oy birliği ile karar verildi.