YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2012/10538
KARAR NO : 2013/5443
KARAR TARİHİ : 20.03.2013
MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ
Taraflar arasında görülen davada … … …. Sulh Hukuk (… …. Sulh Hukuk) Mahkemesi’nce verilen 28.02.2012 tarih ve 2009/306-2012/321 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı-karşı davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi … tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı-karşı davalı vekili, müvekkili şirketin davalıya taşımacılık hizmeti verdiğini, müvekkili şirketinin taşımacılık işlemlerini aksatmadan yerine getirdiği, 09.02.2009 tarihinde müvekkili şirketinin taşımakla yükümlü olduğu personeli evlerinden alarak iş yerine götürdüğü ve bıraktığı, daha sonra ise mesai saatinin bitiminde tekrar personeli iş yerinden almak için iş yerine geldiğinde davalı şirket yetkililerinin müvekkili şirkete haber vermeden başka bir araç ayarladıklarını, bu tarihten sonra da bir daha araç göndermediklerini, daha sonra çalıştığı döneme ait alacaklarının faturalarını davalıya gönderdiklerini ancak davalının bu faturaları iade ettiğini ileri sürerek davalı şirketin müvekkili şirkete haber vermeksizin müvekkili şirketinin çektiği servisi başka bir araç ve şoföre yaptırması ile alakalı oluşan zararları ile ilgili her türlü tazminat, dava, hak ve alacak haklarını saklı tutarak toplam … adet fatura bedeli ….850,00 TL’sının faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiş, karşı davada ise müvekkilinin taşıma sözleşmesine uygun davrandığını savunmuştur.
Davalı vekili, müvekkili şirketin taşıma sözleşmesinin kendisine yüklediği sorumlulukları eksiksiz yerine getirdiğini ancak davacı firmanın sözleşmenin 8. maddesinde belirtilen ödemelerin çalışan ayı takip eden bir sonraki ayın 25. günü yapılacağı hükmüne aykırı davranarak rahatsızlık verici boyutta sürekli müvekkilinden ödeme istediğini, müvekkili şirketinin ise ödemenin sözleşmede anlaşıldığı tarihte ödeneceğini, ödemenin erken yapılmasının mümkün olmayacağını belirttiğini, 09.02.2009 günü bu hususta davacının şoförü ile tartışma yaşandığını ve şoförün akşam servise gitmeyeceğini belirttiğini, bunun üzerine müvekkili şirketin başka bir araç ayarladığını, davacının taşıma sözleşmesinin 5. maddesinde belirtilen taşıyıcı işi bırakacağını bir ay önceden bildirmek zorunda olacağı, ayrıca araç bulunmadan servisin bırakılması halinde hiçbir ücret ödenmeyeceği hükmüne aykırı davrandığı ve dolayısı ile hiçbir ücreti hak etmediğini savunarak davanın reddini istemiş, karşı davada ise davacı-karşı davalının taşıma sözleşmesinin 5. maddesine aykırı davrandığını ileri sürerek anılan sözlşemenin 9. maddesi gereği 5.000 TL cezai şart alacağının davacı-karşı davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.
Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davacının-karşı davalının taşıma sözleşmesi gereği edimini yerine getirdiği, davalı- karşı davacıdan ….850.00 TL alacaklı olduğu, dava-karşı davacının, davacı-karşı davalının taşıma sözleşmesinin 5. maddesine aykırı davrandığını ispatlayamadığı gerekçesiyle asıl davanın kabulü ile ….835,00 TL’nin davalı-karşı davacıdan tahsiline, karşı davanın ise reddine karar verilmiştir.
Kararı, davalı-karşı davacı temyiz etmiştir.
Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı-karşı davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı-karşı davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 205,05 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalı-karşı davacıdan alınmasına, 20.03.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.