YARGITAY KARARI
DAİRE : 9. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2015/23591
KARAR NO : 2018/21260
KARAR TARİHİ : 22.11.2018

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalılar vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:
Davacı vekili özetle; davacının 01.08.2005–31.08.2013 tarihleri arasında, davalılara ait işyerinde salon şefi olarak çalıştığını, iş akdine haksız ve sebepsiz olarak son verildiğini, en son 2.300,00 TL. net ücret ve 800,00 TL. bahşiş olmak üzere toplamda 3.100,00 TL. ücretle çalıştığını, yasal haklarının ödenmediğini iddia ederek; kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, fazla mesai ücreti, genel tatil ücreti, yıllık izin ücreti ve asgari geçim indirimi alacaklarının faizi ile birlikte davalılardan tahsilini talep ve dava etmiştir
B) Davalı Cevabının Özeti:
Davalılar vekili özetle; davacının 18.08.2007–31.10.2008 tarihleri ile 20.05.2009- 31.08.2013 tarihleri arasında davalı şirkette garson olarak çalıştığını, davacının 31.08.2013 tarihinden itibaren işyerine sebep bildirmeden devamsızlık yaptığını, iş akdinin davalı tarafından sonlandırılmadığını, davacının işyerine gelmeyerek ve sebep de bildirmeyerek iş akdinin sonlandırılmasına sebep olduğunu, kıdem ve ihbar tazminatına hak kazanamayacağını, talep edilen işçilik alacaklarının da bulunmadığını savunarak, davanın reddini talep etmiştir.
C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:
Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
D) Temyiz:
Kararı, davalılar temyiz etmiştir.
E) Gerekçe:
1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2-Fazla çalışma ücretlerinin hesabı konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.
Somut uyuşmazlıkta; dosyada mübrez bir kısmı imzalı ücret bordroları incelendiğinde, 2013 yılına ait 4.5.6.7. ve 8. ay bordrolarında fazla mesai ücreti tahakkuk ettirildiği ve bordro tahakkuklarının bankaya aynen yatırıldığı anlaşılmaktadır. 2013 yılının belirtilen ayları dışında ve diğer yıllara ait bordrolarda ise, fazla mesai ücreti tahakkuku bulunmamaktadır. Bu nedenle fazla mesai ücreti hesaplanırken yukarıda belirtilen aylara ait bordrolardaki fazla mesai ücreti tahakkuklarının toplamının hesaplanan fazla mesai ücretinden mahsubu gerektiğinin düşünülmemesi hatalıdır.
3-Her ne kadar asgari geçim indirimi talebi tüm çalışma süresi üzerinden hüküm altına alınmış ise de; dosyada mübrez bir kısmı imzalı ücret bordroları incelendiğinde, bordrolarda asgari geçim indirimlerinin tahakkuk ettirildiği ve bordro tahakkuklarının bankaya aynen yatırıldığı anlaşılmıştır. Sadece 2009 yılına ait ücret bordroları dosyada bulunmadığından, ödendiği ispatlanamayan 2009 yılına ait asgari geçim indirimi alacaklarının hüküm altına alınması gerekirken, tüm çalışma dönemi üzerinden yapılan hesaplamaya itibar edilmesi de isabetsizdir.
F)SONUÇ:
Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 22.11.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.