YARGITAY KARARI
DAİRE : 19. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2017/694
KARAR NO : 2018/6064
KARAR TARİHİ : 26.11.2018

Davacı … vek. Av. … ile davalı … vek. Av. … arasında görülen alacak davası hakkında … 5. Asliye Ticaret Mahkemesi’nden verilen 15.02.2016 tarih ve 2015/965 Esas 2016/142 Karar sayılı hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşuldu. 

– K A R A R –

5219 Sayılı Kanun ile yapılan değişiklik sonucu Hukuk Muhakemeleri Usulü Kanunun (HUMK) 427.maddesinde öngörülen kesinlik sınırı, 5236 sayılı Kanunun 19 uncu maddesiyle HUMK’a eklenen Ek-Madde 4’te öngörülen yeniden değerleme oranı da dikkate alındığında 2016 yılı için 2.190,00 TL’dir
Temyize konu edilen miktarın 1.627,93 TL olması nedeniyle 15.02.2016 tarihli karar kesin niteliktedir. Kesin olan kararların temyiz istemleri hakkında mahkemece bir karar verilebileceği gibi, 1.6.1990 gün ¾ sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca Yargıtay tarafından da temyiz isteminin reddine karar verilebilir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz isteminin mahkeme hükmünün kesin olması nedeniyle REDDİNE, peşin harcın istek halinde temyiz eden davacıya iadesine, 26/11/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.