Yargıtay Kararı 11. Hukuk Dairesi 2011/5802 E. 2013/9242 K. 07.05.2013 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2011/5802
KARAR NO : 2013/9242
KARAR TARİHİ : 07.05.2013

MAHKEMESİ:FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada … 2. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 11.11.2010 tarih ve 2008/2-2010/248 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 07.05.2013 günü başkaca gelen olmadığı yoklama ile anlaşılıp hazır bulunan davacı vekili Av. …. ile davalılardan … vekili Av. … dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi … tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkilinin 2007 yılı başına kadar Tarım ve Köyişleri Bakanlığı Koruma ve Kontrol Genel Müdürlüğü’nde Bilgi İşlem Koordinatörü olarak çalıştığını, 1990 yılından bu yana anılan görevi ifa eden müvekkilinin 1992 yılında bizzat kendisinin hazırladığı veteriner bilgi sistemi, hayvan kayıt sistemi, yem ve gıda kayıt sistemi ile evrak kayıt sistemi yazılımları ile bunlara ilişkin oluşturduğu veri tabanını 2004 yılında gerekli olan fiziki donanımla birlikte tutanakla Koruma Kontrol Genel Müdürlüğü’ne teslim ettiğini, düzenlenen 13.12.2004 günlü tutanakta wetbis olarak isimlendirilen yazılımın müvekkiline ait olduğunun kabul olunduğunu, buna rağmen davalıların müvekkilinin eserini çalarak kopyaladıklarını, başka eserlerin üretimine konu ettiklerini, müvekkiline ait eser ve malzemeleri iade etmediklerini, müvekkiline ait donanım ve yazılımların davalı …Ş.’ne ait binada konuçlandırıldığını, anılan yazılımın müvekkili tarafından vücuda getirildiği gibi yazılım kullanılarak girdileri yapılan bilgilere ilişkin verilerin de müvekkiline ait olduğunu, davalı Genel Müdürlüğün Avrupa Birliği uyum çalışmaları sürecinde aldığı finansal yardımla yaklaşık üç milyon Türk Lirası tutarla yazılım ihalesine çıktığını, şartnamedeki yeterliliği sağlayamamasına rağmen ihalenin … Anonim Şirketine verildiğini, sözleşmede belirtilen yedi (7) aylık süre içeresinde işin bitirilemediğini, gerekçe olarak müvekkilinin veri tabanını vermemesinin gösterildiğini, bir ve iki numaralı davalı firma elemanlarının müvekkilinin cihazlarının bulunduğu yere fiziki müdahale ile tecavüz ederek eserini ve veri tabanını kopyaladıklarını, bir ve üç nolu davalı ile müvekkili arasında
yapılan vedia sözleşmesinin gereklerinin yerine getirilmediğini, iki nolu davalının ise müvekkili eserini kopyalayıp taklit ederek zarar verdiğini, FSEK’in 68. maddesi uyarınca müvekkilinin şayet mali haklarının devrine ilişkin sözleşme yapmış olsaydı 789.000,00 Euro’nun üç katını talep hakkının olduğunu, istemlerinin davalılar tarafından yerine getirilmediğini, müvekkilinin yazılım ve veri tabanının davalılar tarafından 26.06.2006 tarihinde çalınmasını müteakip ihale tarihinden sonra hazırlanamayan programın eurovet ismiyle çalıştırılmaya başlandığını, müvekkilinin verileri, yazılım kodları ve dizaynının da bu sistemle kullanıma açılmış olduğunu ileri sürerek, şimdilik 20.000,00 TL’nin davalılardan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.Davalılar vekilleri, davanın reddini savunmuştur.Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna göre, davacının davalı …’nın Koruma Kontrol Genel Müdürlüğü’nde veteriner hekim olarak memuriyet görevi ifa ettiği, 19.12.2002 tarihinde bulunduğu kurumun bilgi işlem merkezi koordinatörlüğünde görevlendirildiği, zaman içerisinde Vetbis adıyla kurum görevlilerinin görev gereği Genel Müdürlüğe bildirmek zorunda oldukları bilgilerin internet ortamından bildirilmesi ve kuruma iletilmesine olanak sağlayan yazılımı vücuda getirdiği, 2004 yılında davalı kurumun Avrupa Birliği mali yardımları çerçevesinde “Avrupa Birliği Veterinerlik Müktesebatına Türkiye’nin Uyumlaştırılmasının Desteklenmesi Projesi”nin oluşturulduğu, proje çerçevesinde yeni bir yazılım oluşturulmasının, öteden beri tutulan verilerin yeni yazılım veri tabanına aktarılıp kullanılmasının hedeflendiği, bu amaçla bir ihale yapıldığı, ihalenin davalı … Sistem A.Ş. üzerinde kaldığı, davacının, davalı kurumun yetkililerinin yazılı ve sözlü ısrarlı talimatı ile daha önce kurum nezdinde hizmet sunumunda kullanılan yazılımları veri tabanlarını kapsayacak biçimde donanımlarıyla birlikte … Yazılım Hizmetleri A.Ş’nin Teknokentte bulunan sistem odasında kullanılmak üzere teslim ettiği, teslimde 13.12.2004 günlü tutanağın tutulduğu, tutanakta Vetbis isimli yazılımın davacının kendi şahsi çalışmalarıyla vücuda getirildiği hususunun karar altına alındığı, davacının anılan donanımların da kendisine ait olduğu yönündeki iddiasına katılma olanağının bulunmadığı, sunulan lisans belgeleri ve demirbaş kayıtları göz önüne alındığında anılan ürünlerin davalı kuruma ait olduğunun anlaşıldığı, davacı tarafından bu donanımların fiziki mülkiyetinin kendisine ait olduğunun ve kendisinden alındığı hâlde iade edilmediğininin her türlü tartışmadan uzak biçimde ispat edemediği, ihale sözleşmesinin yapılmasından sonra yazılımın tamamlandığı, ihale sözleşmesinin eski verilerin yeni kayıt sistemine aktarılması hususunu da kapsaması nedeniyle anılan verilerin yeni yazılıma aktarılması için harekete geçildiği, ancak sunucularda bulunan verilere erişim yetkisinin yalnızca davacıda bulunduğu, davacının bu verilerin devlet sırrı niteliğinde olduğu ve ihaleyi alıp yazılımı gerçekleştiren firmaya verilemeyeceğini iddia ederek verilerin alınmasını sağlayan şifreleri vermek istemediği, bunun üzerine kurum tarafından tam zamanlı Türk proje yöneticiliğine son verildiği ve başka bir personelin görevlendirildiği, davacının görevine son verilmiş olmasına rağmen yalnızca kendisi tarafından bilinen sisteme giriş şifrelerini kurum görevlilerine vermediği, bunun üzerene kurum tarafından … Yazılım firması yetkililerine şifrenin kırılarak sisteme girilmesi konusunda izin verildiği, eski sistemin durdurulduğu, davacının buna da müdahale ettiği, firmanın bu müdahale üzerine çalışmalarını durdurmak zorunda kaldığı, kurumun ısrarlı talebi üzerine davacı tarafından sisteme erişim şifresi ile verilere ait yedi adet datanın 27.06.2006 tarihinde kurumda görevli Hüseyin Dikçi’ye verildiği, ancak şifrenin bir süre sonra davacı tarafından değiştirilerek kuruma verilen eski şifrenin etkisiz kılındığı, yapılan incelemelerde datalarda bulunan verilerin davacı tarafından kaldırılmış olduğunun anlaşıldığı, davacının anılan sistemde bulunan verileri elinde bulunan sisteme giriş şifrelerini kullanarak uzaktan erişim yoluyla sisteme girerek verileri başka serverlere aktardığı ve gayri resmî olarak … alan adıyla yayınlamaya devam ettiği, Bakanlık teşkilatındaki görevlilerin 26.06.2006 ila 24.07.2006 tarihleri arasında Bakanlık tarafından kullanıldığı zannıyla anılan sisteme veri girişlerini sürdürdükleri, fakat davacının anılan dönemdeki verileri de davalı kuruma vermediği, davacının davalı programının kendi yazılımının kopyalanması suretiyle oluşturulduğu iddiası yönünden yapılacak incelemede gerekli bulunan kendisine ait yazılımla ilgili kodları mahkemeye sunmadığı, her iki yazılımın benzer amaçlar için geliştirilmiş olmasından doğan ortak özellikler barındırmalarının kopyalamaya yahut işlenmeye işaret etmediği, her ikisinin hayvan hareketleri ile bilgi ve operasyonlar için kullanıcıların ihtiyaç duyacağı ve davalı Bakanlık tarafından belirlenen verileri gösterecek şekilde tasarlanmış olmaları sebebiyle benzer davranışlar göstermesinin kaçınılmaz olduğu, her iki proğramın web tabanlı sistem mimarisinde tasarlandığı, donanım, yazılım ve verilerden oluştuğu, davacıya ait … isimli yazılımın teknik açılımının uygulama sunucuları, … veri tabanı, … sunucuları, vetbis kodlarından oluşan ve sunucu üzerine yüklenen … kodları ile davalı bakanlığın kullanıcıları tarafından girilen verilerden oluştuğu, yazılımın … kodlama tabanlı hazırlandığı, … isimli yazılımın ise … kodlama tabanlı olduğu, her ikisinin web proğramlama dillerinin farklı teknolojilere dayandığı, yazılım kodunda kullanılan ikonlar, resimler, görüntü, şema ve tabloların birbirinden farklı oldukları, dolayısıyla davalılar tarafından yazılımı gerçekleştirilen … isimli yazılımın davacı yazılımından kopyalanarak oluşturulduğu yahut işlenerek vücuda getirildiği iddiasının kanıtlanamadığı, davacı … davalıya ait yazılımların birbirinden bağımsız oldukları, davacıya ait yazılımın kendi rızasıyla Bakanlık tarafından kullanılması ve Bakanlık görevlilerinin internet yoluyla erişerek hayvan bilgilerini girmeleri suretiyle oluşturulan veri tabanının sahibinin davacı olmadığı, davacının anılan verilerin oluşturulmasına esas olan yazılımı kendisinin vücuda getirmesinin verilerin sahipliğini kendisine sağlamayacağı, idarî süreçte vermiş olduğu beyanlarında devlet sırrı niteliğinde olduğunu belirttiği verilerin devlet tüzel kişiliğine ait bulunduğu, davalı kurumun davacı tarafından vücuda getirilmiş yazılımı kullanma mecburiyetinin bulunmadığı, nitekim anılan yazılımın kullanımını terk ederek yeni bir yazılım vücuda getirilmesi görevini diğer davalılara ihale yoluyla verdiği, anılan yazılımın (davacı iddiasına göre) başarısız olmasının sorumluluğunun davalıya ait bulunduğu, davacının kendi vücuda getirdiği yazılımların kullanılması suretiyle girilen bilgilerden oluşan ve devlet tüzel kişiliğine ait bulunan verileri kendisinden idare tarafından istenmesi üzerine vermesi gerektiği, bu istemi reddetmesinin mümkün bulunmadığı, kendisinin şifreleri sisteme yeni erişim izni verilen görevliye teslim etmesiyle anılan verilerin eski sistemden alınabildiği, bilgisayar programı biçimindeki eserlerin soyut nitelikte bulundukları, kurumun verilerin alınmasını müteakip davacının programını kullanmayı terk ettiği, kullanımın terkine kadar olan zaman zarfındaki kullanımın davacının kendi rızasıyla gerçekleştiği, anılan yazılımın artık kullanıma rıza gösterilmeyeceği anlamını taşıyan davacı iradesinin davalılara ulaşmasından sonra zaten anılan programın kullanılmadığı, esasen kurumun ihale sözleşmesiyle vücuda getirmiş olduğu yazılımı kullanmaya başladığı, yazılımın kurum donanımlarında veya internet ortamından ulaşılabilecek şekilde kullanılmaması karşısında soyut nitelikteki ürünün iadesinden de söz edilemeyeceği, davalı kurumun davacı yazılımı üzerinde herhangi bir hak iddiasının zaten olmadığı, yazılımın yok edilmiş olmasından da söz edilemeyeceği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 5,90 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, takdir olunan 990,00 TL duruşma vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalı …’na verilmesine, 07.05.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.