YARGITAY KARARI
DAİRE : 14. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2014/6820
KARAR NO : 2015/5011
KARAR TARİHİ : 26.03.2015

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ :Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, kasten yaralama (sanıklar …., kişiyi hürriyetinden yoksun kılma (sanıklar…), kasten yaralama (sanık …)
HÜKÜM :Sanıklar ….’nın hürriyeti tahdit ve kasten yaralama suçlarından mahkûmiyetlerine, sanıklar …n hürriyeti tahdit suçundan mahkûmiyetlerine, sanık …’un müsnet suçtan mahkûmiyetine

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelendi;
Eski hale getirme şartlarının oluşup oluşmadığını değerlendirerek kabulüne ya da reddine karar verme yetkisi Yargıtay ilgili ceza dairesine ait olduğundan, mahkemece sanık … müdafiin eski hale getirme ve temyiz isteminin reddine dair verilen 08.11.2012 tarihli Ek Karar ile sanık … müdafiin eski hale getirme ve temyiz isteminin kabülüne dair verilen 15.10.2012 tarihli kararı hukuki değerden yoksun olup yok hükmünde bulundukları anlaşılmakla yapılan inceleme sonucunda;
Sanık …’un yokluğunda verilen kararın dosya içerisinde vekâletnamesi bulunan ve müdafiliğinin devam ettiği anlaşılan Turgut müdafiine tebliğ edilmeden önce, sanığın hükümden sonra vekâletname ibraz eden başka bir müdafiin eski hale getirme ve temyiz dilekçesi verdiği ayrıca sanık …’ın yokluğunda verilen mahkûmiyet hükmü ile ilgili olarak dosyada beyan edilen adresine gönderilen tebligatın bila tebliğ iade edilmesi üzerine 7201 sayılı Tebligat Kanununun 35. maddesine göre yapılan tebligatın, bu adrese daha
-2-

önceden usulüne uygun olarak yapılmış bir tebligatın olmaması nedeniyle usülüne uygun bir tebligat olarak değerlendirilemeyeceği anlaşıldığından, sanıklar müdafilerinin temyizlerinin öğrenme üzerine süresinde olduğunun kabulü ile yapılan incelemede;
Sanıklar …. haklarında kasten yaralama suçundan kurulan hükümlerin incelenmesinde;
Sanıklara isnat olunan kasten yaralama suçunun 765 sayılı TCK.nın 456/2. maddesinde öngörülen cezasının üst sınırı itibarıyla aynı Kanunun 102/4, 104/2. maddelerinde belirtilen 7 yıl 6 aylık asli ve ilave zamanaşımına tâbi olduğu, suç tarihi olan 12.03.2005’den inceleme tarihine kadar bu sürenin gerçekleştiği anlaşıldığından, 5237 sayılı TCK.nın 7/2. maddesi ile 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek hükümlerin 1412 sayılı CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanunun 322/1 ve 5271 sayılı …nun 223/8. maddeleri uyarınca davaların zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE,
Sanıklar… haklarında hürriyeti tahdit suçundan kurulan hükümlerin temyiz incelemesine gelince,
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,
Ancak;
5252 sayılı Kanunun 9/3 ve 5271 sayılı …nın 34 ve 230. maddeleri uyarınca lehe olan hükmün önceki ve sonraki kanunların bütün hükümlerinin olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbiriyle karşılaştırılması suretiyle belirlenmesi ve her iki kanunla ilgili uygulamanın denetime olanak verecek şekilde ve gerekçeleri ile birlikte kararda gösterilerek hüküm kurulması gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi,
Kanuna aykırı, sanıklar…müdafilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 26.03.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.