Yargıtay Kararı 8. Hukuk Dairesi 2016/17787 E. 2018/18683 K. 14.11.2018 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 8. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2016/17787
KARAR NO : 2018/18683
KARAR TARİHİ : 14.11.2018

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, asıl davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine, karşı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine/görevsizliğe karar verilmiş olup hükmün davacı-karşı davalı vekili ve davalı- karşı davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

KARAR

Davacı-karşı davalı … vekili, dava dilekçesinde belirtilen taşınmazlar, araç, ziynet eşyaları, kıdem tazminatı ve boşanma yüzünden maddi-manevi tazminat nedeniyle 53.000,00 TL alacağın davalı-karşı davacıdan tahsilini talep ve dava etmiş, 22.02.2016 tarihli dilekçesi ile talep miktarını artırarak toplam 99.106,69 TL’ye yükseltmiştir.
Davalı/karşı davacı … vekili, davanın reddini savunmuş, karşı dava dilekçesinde ise taşınmaz, ev eşyaları ve davacı-karşı davalının isteğe bağlı ödenen sigorta primleri nedeni ile 15.000,00 TL alacağın davacı-karşı davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir
Mahkemece, asıl davanın kısmen kabulüne kısmen reddine; karşı davanın taşınmaz ve ev eşyaları nedeni ile kısmen kabulüne kısmen reddine, davacı-karşı davalının isteğe bağlı ödenen sigorta primleri nedeni ile mahkemenin görevsizliğine karar verilmiştir. Hüküm, davacı-karşı davalı vekili ve davalı-karşı davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
1. Toplanan deliller ve tüm dosya kapsamından; dosya muhtevasına, dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına ve mevcut deliller mahkemece takdir edilerek karar verildiğine, takdirde bir isabetsizlik bulunmadığına göre, davacı-karşı davalı vekili ve davalı-karşı davacı vekilinin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.
2. Davalı-karşı davacı vekilinin 67 ada 39 parsel 13 nolu mesken yönünden temyiz itirazlarının incelenmesinde;
Tüm dosya kapsamı birlikte incelendiğinde eşler, tasfiyesini istedikleri 67 ada 39 parsel 13 nolu meskeni, evlilik birliği devam ederken 29.12.1994 tarihinde satın alarak 1/2 oranında adlarına paylı mülkiyet şeklinde tescil ettirmiş ve halen taşınmaz tapu sicilinde aynı şekilde ve oranda kayıtlıdır. Evlilik birliği devam ederken eşlerin serbest iradeleriyle gerçekleştirdikleri bu paylaşımla, her bir payın o eşin kişisel mal grubuna terk edildiği kabul edilmelidir. Davacı-karşı davalı tarafça, paylı şekilde tescil edildikten sonra katkıda bulunulduğu da iddia edilip kanıtlanmadığına göre, davalı-karşı davacı eş adına kayıtlı paya yönelik davanın reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı gerekçeyle 8.565,60 TL katkı payı alacağı olduğunun tespiti ile taleple bağlı kalınarak yazılı şekilde karar verilmiş olması doğru olmamıştır.
3.Davacı/karşı davalı vekilinin kıdem tazminatının yatırıldığı Yapı Kredi müşterek hesabı yönünden temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;
Tüm dosya kapsamı birlikte incelendiğinde, mahkemece banka hesabında bulunan paranın büyük kısmının ailenin ortak ihtiyaçları için kullanıldığı kabul edilerek davanın reddine karar verilmiş ise de; boşanma dava tarihinde (10.05.2010) Yapı Kredi vadeli müşterek hesapta 9.500 TL civarında para olduğu anlaşılmaktadır. O halde, mahkemece boşanma dava tarihinde vadeli hesapta bulunan para yönünden hesabın müşterek hesap olduğu da dikkate alınarak, hesaptaki miktarın 1/2’si yönünden karar verilmesi gerekirken, müşterek hesaba aktarıldığı gözden kaçırılarak, kıdem tazminatı ile ilgili davanın reddi doğru olmamıştır.
SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. ve 3. bentte gösterilen sebeplerle 6100 sayılı HMK’nin Geçici 3.maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK’un 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA; davacı-karşı davalı vekili ve davalı-karşı davacı vekilinin diğer temyiz itirazlarının yukarıda 1. bentte gösterilen sebeplerle reddine, HUMK’un 440/I maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine ve peşin harcın istek halinde temyiz edenlere ayrı ayrı iadesine, 14.11.2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.