YARGITAY KARARI
DAİRE : 2. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2018/1873
KARAR NO : 2018/13498
KARAR TARİHİ : 26.11.2018

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi
DAVA TÜRÜ : Karşılıklı Boşanma

Yukarıda tarihi, konusu ve tarafları gösterilen hükmün; onanmasına dair Dairemizin 19/12/2017 gün ve 2017/2824-2017/14914 sayılı ilamıyla ilgili davalı-karşı davacı kadın tarafından karar düzeltme isteminde bulunulmakla, evrak okundu, gereği düşünüldü;
6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu 1.10.2011 tarihinde yürürlüğe girmiş ise de, bu Kanuna 6217 sayılı Kanunla ilave edilen geçici 3. maddenin (1.) bendinde, Bölge Adliye Mahkemelerinin göreve başlama tarihinden önce verilen kararlar hakkında, kesinleşinceye kadar 1086 sayılı Kanunun 26.09.2014 tarihli ve 5236 sayılı Kanunla yapılan değişiklikten önceki 427 ila 454. madde hükümlerinin uygulanmasına devam olunacağı hükme bağlandığından, karar düzeltme talebinin incelenmesi gerekmiştir.
1-Temyiz ilamında yer alan açıklamalara göre davalı-karşı davacı kadının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan karar düzeltme itirazları yersizdir.
2-Dairemizin 19.12.2017 tarihli onama ilamında davalı karşı davacı kadının temyiz talebinin erkeğin kabul edilen davası, lehine hükmolunan tazminat, nafaka miktarları ile kusur belirlemesi yönünden olduğu şeklinde sınırlama yapılarak, hükmün onanmasına karar verilmiş ise de, davalı karşı davacı kadının “davacı karşı davalı erkeğin manevi tazminat talebi ile ilgili verilen karar verilmesine yer olmadığı kararına” yönelik de temyiz itirazlarının bulunduğu, ancak ilk inceleme sırasında bu hususun gözden kaçırılarak “davacı karşı davalı erkeğin manevi tazminat talebi ile ilgili verilen karar verilmesine yer olmadığı kararına” yönelik temyiz itirazlarının incelenmediği anlaşılmakla karar düzeltme isteğinin kısmen kabulüne karar verilmesi gerekmiştir. Davalı karşı davacı kadının “davacı karşı davalı erkeğin manevi tazminat talebi ile ilgili verilen karar verilmesine yer olmadığı kararına” yönelik temyiz itirazlarının incelenmesi sonucunda;
Dosyadaki yazılara ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına göre yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün onanmasına karar verilmesi gerekmiştir.
SONUÇ: Yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple davalı-karşı davacı kadının karar düzeltme talebinin Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 440-442 maddeleri gereğince kısmen kabulüne, Dairemizin 19.12.2017 tarih ve 2017/2824 esas ve 2017/14914 karar sayılı ilamında inceleme dışı kaldığı anlaşılan “davacı-karşı davalı erkeğin manevi tazminat talebi ile ilgili verilen karar verilmesine yer olmadığı kararı” yönünden de hükmün ONANMASINA, diğer yönlere ilişkin karar düzeltme isteminin ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple REDDİNE, karar düzeltme harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, oybirliğiyle karar verildi. 26.11.2018(Pzt.)