YARGITAY KARARI
DAİRE : 3. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2018/2765
KARAR NO : 2018/18132
KARAR TARİHİ : 22.11.2018

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü:
1) Sanık … hakkında kasten yaralama suçundan hükmolunan adli parasına yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;
Hükmolunan adli para cezasının tür ve miktarı 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 31.03.2011 tarih ve 6217 sayılı Kanun’un 26. maddesiyle 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkındaki Kanun’a eklenen geçici 2. maddesi uyarınca kesin nitelikte bulunduğundan, sanığın temyiz isteminin 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 317. maddesi uyarınca istem gibi REDDİNE,
2) Sanık … hakkında kasten yaralama suçundan hükmolunan hapis cezasına yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;
Yerinde görülmeyen diğer itirazların reddine, ancak;
Oluşa, tüm dosya kapsamına, tarafların aşamalardaki beyanlarına ve mahalli mahkemenin kabulüne göre; sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nin 29. maddesinin uygulanmamasında bir isabetsizlik bulunmadığından, tebliğnamenin (2) numaralı bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.
a)Müşteki hakkında düzenlenen Van Adli Tıp Şube Müdürlüğünün 10.01.2014 tarihli rapor içeriğinde, mağdurun yaralanmasının organlarından birinin işlevinin sürekli zayıflaması yada yitirilmesi niteliğinde olup olmadığının değerlendirilmesi için şahsın bir nöroloji kliniğine sevkinin sağlanarak hazırlanacak son durum muayenesi (EMG raporunu içerir) ile birlikte şahsın Şube Müdürlüğümüze muayeneye gönderilmesi gerektiğinin bildirilmesi karşısında, bu hususta Adli Tıp Kurumundan rapor aldırılmadan eksik inceleme ile hüküm kurulması,

b)Yargılamaya konu suçun 20.07.2012 tarihinde işlenmesine göre, 28.06.2014 tarihinden önce işlenen suçlar açısından, 28.06.2014 tarih ve 29044 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun’un 72. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK’nin 231/8. maddesinin 2. cümlesinin uygulanamayacağı ve daha önceden verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararların yargılama konusu suçla ilgili hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına engel teşkil etmeyeceği gözetilmeden, adli sicil kaydı itibariyle açıklanmış bir mahkumiyet kararı bulunmayan ve tekrar suç işlemeyeceği yönünde olumlu kanaat edinilmesi nedeniyle cezası ertelenen sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmana yer olmadığına karar verilerek çelişki oluşturması,
Kabule göre de;
c)5237 sayılı TCK’nin 53. maddesi gereğince hak yoksunları uygulanırken, Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanan 08.10.2015 gün ve 2014/140 Esas – 2015/85 Kararının gözetilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerle 1412 sayılı CMUK’un 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hakkın saklı tutulması kaydıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 22.11.2018 gününde oy birliğiyle karar verildi.