YARGITAY KARARI
DAİRE : 9. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2015/26944
KARAR NO : 2018/22673
KARAR TARİHİ : 10.12.2018

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ
DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:
Davacı vekili, davacının 16/10/1996 tarihinden bu yana… Teknik ve Endüstri Meslek Lisesi’nde hizmetli olarak çalıştığını, 15/06/2012 tarihinde iş akdinin işverence tek taraflı feshedildiğini, davacının … İş Mahkemesi’nde işe iade davası açtığını ve anılan mahkemenin 2013/882 Esas, 2013/221 Karar sayılı kararı ile davanın kabul edildiğini, kararın Yargıtay tarafından onanıp kesinleşmesi üzerine davacının 06/05/2014 tarihinde işe iade talebinde bulunduğunu ancak işe başlatılmadığını iddia ederek, kıdem ve ihbar tazminatları ile yıllık izin ücreti ve asgari geçim indirimi alacaklarının tahsilini istemiştir.
B) Davalı Cevabının Özeti:
Davalı vekili, davacının işe iade davasında hükmedilmiş olan tazminatlarının ödenmesi konusunda okul müdürlüğü tarafından gerekli işlemin yapıldığını, işe iade davasıyla belirlenen tazminatların icra müdürlüğüne ödenmek üzere mal müdürlüğüne teslim edildiğini, davacının işçilik alacaklarına ilişkin iddia ve taleplerini kabul etmediklerini savunarak, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.
C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:
Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
D) Temyiz:
Kararı yasal süresi içinde davalı vekili temyiz etmiştir.
E) Gerekçe:
1-Davacının yatırdığı harçların davacıya iadesi yerine harç masraflarının davacının üzerinde bırakılması, davacı temyizi olmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.

2-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
3-Dosya kapsamına göre; davacının asgari geçim indirimi alacağı talebinin 5.950,00 TL. olup, hak edilen miktarın 2.919,14 TL. olması nedeniyle davanın kısmen kabulüne karar verilmesine rağmen, reddedilen asgari geçim indirimi alacağı üzerinden kendisini vekille temsil ettiren davalı lehine vekalet ücretine hükmedilmemesi hatalı olup bozma sebebi ise de; bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün 6100 Sayılı HMK’nun geçici 3. maddesi yollaması ile HUMK’nun 438/7. maddesi uyarınca aşağıdaki şekilde düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.
F) Sonuç:
Hüküm fıkrasına davacı vekâlet ücretine ilişkin paragrafından sonra gelmek üzere;
“Davalı kendisini vekille temsil ettirdiğinden, reddedilen miktara göre karar tarihindeki A.A.Ü.T. uyarınca belirlenen 1.500,00 TL vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine,” paragrafının eklenmesine, hükmün bu şekilde DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 10/12/2018 tarihinde oybirliği ile karar verildi.