YARGITAY KARARI
DAİRE : 2. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2018/5885
KARAR NO : 2018/13461
KARAR TARİHİ : 14.11.2018

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hırsızlık
HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
I- Sanık … müdafinin sanık … hakkında kurulan hükme ilişkin temyiz isteminin incelenmesinde;
Sanık …’ın bozmadan sonra istinabe mahkemesinde 19/07/2013 tarihli duruşmada alınan ifadesinde, müdafi istemediğini belirttiği gibi, 5271 sayılı CMK’nın 150. maddesinin 2. ve 3. fıkraları gereğince de sanığa zorunlu müdafi atanmasını gerektirecek bir durum da bulunmadığı halde, sanık … için bozmadan önce esas mahkemenin talebi üzerine atanan müdafi Av. …’ın yetkilendirdiği Av….’ün yüzüne karşı tefhim edilen karar, müdafii Av. … tarafından temyiz edilmiş ise de, yukarıda belirtilen gerekçe ile daha önce görevlendirilen müdafiinin temyiz yetkisinin bulunmadığı nazara alındığında, sanık … yönünden temyize hakkı olmayan Av. …’ın temyiz isteminin 1412 sayılı Kanun’un 317. maddesi gereğince isteme aykırı olarak REDDİNE,
II- Sanıklar … ve … hakkında kurulan hükümlere ilişkin sanık …’ın ve sanık … müdafiinin temyiz istemlerinin incelenmesinde;
5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi’nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.
Bozma üzerine yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA, 14/11/2018 gününde oy birliğiyle karar verildi.