YARGITAY KARARI
DAİRE : 2. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2018/4398
KARAR NO : 2018/14450
KARAR TARİHİ : 12.12.2018
MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi
DAVA TÜRÜ : Karşılıklı Boşanma-Ziynet Alacağı
Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-karşı davalı kadın tarafından; kusur belirlemesi ve reddedilen tazminat talepleri yönünden, davalı-karşı davacı erkek tarafından ise; kusur belirlemesi, reddedilen tazminat talepleri, kadın lehine hükmedilen nafakalar ile aleyhine hükmedilen yargılama giderleri ve vekalet ücreti yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:
1-Dosyadaki yazılara ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına göre tarafların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.
2-Mahkemece boşanmaya sebebiyet veren olaylarda eşit kusurlu oldukları kabul edilerek her iki davanın da kabulü ile tarafların boşanmalarına karar verilmiş ise de; yapılan yargılama ve toplanan delillerden, mahkemece kabul edilen ve gerçekleşen tarafların kusurlu davranışları, yanında erkeğin fiziksel şiddetinin sürekli olup ayrıca kadına hakaret ettiği anlaşılmaktadır. Davalı-karşı davacı erkeğin gerçekleşen bu kusurlu davranışları dikkate alındığında, evlilik birliğinin temelinden sarsılmasına sebep olan olaylarda kadına göre daha ağır kusurlu olduğunun kabulü gerekir. Mahkemece yanılgılı değerlendirme sonucu tarafların eşit kusurlu olduklarının kabulü doğru olmayıp bozmayı gerektirmiştir.
3-Yukarıda 2. bentte açıklandığı üzere boşanmaya sebebiyet veren olaylarda davalı-karşı davacı erkek ağır kusurludur. Gerçekleşen kusurlu davranışları aynı zamanda kadının kişilik haklarına saldırı teşkil eder niteliktedir. Kadın boşanma sonucu eşin maddi desteğinden yoksun kalacaktır. Davacı-karşı davalı kadın yararına TMK m. 174/1-2 koşulları oluşmuştur. O halde davacı-karşı davalı kadın lehine tarafların sosyal ve ekonomik durumları, kusurun ağırlığı ve hakkaniyet ilkesi (TMK m. 4. TBK m. 50 ve 51) dikkate alınarak uygun miktarda maddi ve manevi tazminat takdir edilmesi gerekirken yanılgılı kusur belirlemesine bağlı olarak kadının maddi ve manevi tazminat isteklerinin reddi doğru görülmemiş ve bozmayı gerektirmiştir.
4-Mahkemece verilen 12.01.2016 tarihli ilk hüküm, her iki tarafında temyizi üzerine Dairemizin 2016/8702 esas, 2017/14488 karar sayılı ilamında yazılı sebeplerle “erkeğin boşanma davasının kabulü gerektiğinden” bahisle bozulmuş, bozma sebebine göre yeniden hüküm kurulması zorunlu hale gelen kadının boşanma davasına yönelik temyiz itirazları ise inceleme dışında bırakılmıştır. İlk hüküm bozulmakla her iki boşanma davası yönünden hüküm tamamen ortadan kalktığına göre, ilk hükmün inceleme dışında bırakılan kısımları kesinleşmiş olmaz. Bozmaya uyularak, her iki tarafın boşanma davalarının kabulü ile tarafların boşanmalarına karar verildiğine göre, ortak çocukların velayetleri konusunda düzenleme yapılması (TMK m.182) zorunludur. Bu husus gözetilmeden ortak çocukların velayetleri ve kişisel ilişki ile ilgili bir düzenleme yapılmaması usul ve kanuna aykırı olup, bozmayı gerektirmiştir.
5-Yargılama giderleri davada haksız çıkan taraftan tahsil edilir (HMK m. 326/1). Davalı-karşı davacı erkeğin davası kabul edildiği halde karşı davası yönünden alınması gerekli bakiye harcın ve kendisi tarafından yapılan yargılama giderlerinin davacı-karşı davalı kadından tahsiline karar verilecek yerde davalı-karşı davacı erkek üzerinde bırakılması da doğru bulunmamış, bozmayı gerektirmiştir.
SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda 2, 3, 4 ve 5. bentlerde gösterilen sebeplerle BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu diğer bölümlerinin ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde yatıranlara geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 12.12.2018 (Çrş.)