Yargıtay Kararı 19. Ceza Dairesi 2018/6851 E. 2018/11681 K. 12.11.2018 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 19. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2018/6851
KARAR NO : 2018/11681
KARAR TARİHİ : 12.11.2018

Borçlunun ödeme şartını ihlâli suçundan sanık …’un beraatine dair Denizli 2. İcra Ceza Mahkemesinin 26/04/2018 tarihli ve 2018/145 Esas, 2018/870 Karar sayılı kararına karşı yapılan itirazın kabulü ile 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu’nun 340. maddesi gereğince 3 aya kadar tazyik hapsi ile cezalandırılmasına ilişkin Denizli 3. İcra Ceza Mahkemesinin 25/05/2018 tarihli ve 2018/151 değişik iş sayılı kararı aleyhine Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü ifadeli 24/09/2018 gün ve 94660652 – 105 – 20 – 9791 – 2018 – Kyb sayılı kanun yararına bozma istemini içeren yazısı ekindeki dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’nın 09/10/2018 gün ve KYB. 2018/80413 sayılı ihbarnamesi ile Dairemize gönderilmekle okundu.
Anılan ihbarnamede;
Benzer bir olaya ilişkin Yargıtay 19. Ceza Dairesinin 09/06/2016 tarihli ve 2016/3298 Esas, 2016/19382 Karar sayılı ilâmında da belirtildiği üzere, 6098 sayılı Borçlar Kanunu’nun 583/1. maddesinde yer alan “Kefalet sözleşmesi, yazılı şekilde yapılmadıkça ve kefilin sorumlu olacağı azamî miktar ile kefalet tarihi belirtilmedikçe geçerli olmaz. Kefilin, sorumlu olduğu azamî miktarı, kefalet tarihini ve müteselsil kefil olması durumunda, bu sıfatla veya bu anlama gelen herhangi bir ifadeyle yükümlülük altına girdiğini kefalet sözleşmesinde kendi el yazısıyla belirtmesi şarttır.” şeklindeki hüküm dikkate alındığında, sanığın Denizli 7. İcra Müdürlüğünün 2016/7782 Esas sayılı dosyasında borçlu …’a ait borca icra kefili olduğuna dair 14/06/2017 tarihli tutanakta yapılan incelemede, sanığın imzası ve “okudum anladım kabul ediyorum” ibaresi haricinde borcu üstlendiğine ilişkin kefalet tutanağında kendi el yazısı ile yazılmış başkaca bir ibarenin bulunmadığı gözetilmeden, itirazın reddi yerine yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmediği gerekçesiyle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca anılan kararının kanun yararına bozulması isteminde bulunulmakla gereği görüşülüp düşünüldü;
Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname içeriği yerinde görüldüğünden Denizli 3. İcra Ceza Mahkemesinin 25/05/2018 tarihli ve 2018/151 değişik iş sayılı kararının CMK’nın 309/4-d. maddesi uyarınca BOZULMASINA, sanık hakkında ödeme şartını ihlal eyleminden dolayı hükmolunan tazyik hapsinin kaldırılmasına, 12/11/2018 tarihinde oy birliği ile karar verildi.