YARGITAY KARARI
DAİRE : 9. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2015/23459
KARAR NO : 2018/20592
KARAR TARİHİ : 14.11.2018

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:
Davacı vekili, müvekkilinin davalı şirkette 01/05/1998-03/05/2013 tarihleri arasında halkla ilişkiler personeli olarak çalıştığını, iş akdinin 1475 sayılı İş Kanunu’nun 14/4 maddesi gereğince feshedildiğini ileri sürerek, bakiye kıdem tazminatı ile fazla mesai ücreti, ulusal bayram genel tatil ücreti ve yıllık izin ücreti alacaklarının davalıdan tahsilini istemiştir.
B) Davalı Cevabının Özeti:
Davalı vekili, 01/05/1998 tarihinde müvekkil işyerinde çalışmaya başlayan davacının işten emeklilik süresini doldurduğunu, ayrıldığı tarihteki brüt maaşının 1.000,00 TL olduğunu, bu maaş üzerinden kıdem tazminatı ödendiğini, davacının ibraname vererek işten ayrıldığını, yıllık izinlerini kullandığını, resmi ve dini bayramlarda çalışma olmadığını, fazla çalışma yapılmasının da söz konusu olmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.
C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:
Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
D) Temyiz:
Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.
E) Gerekçe:
1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2-Taraflar arasında uyuşmazlık, işçinin kullandırılmayan yıllık ücretli izin hakkının olup, olmadığı noktasında toplanmaktadır.
4857 sayılı İş Kanununun 59. maddesinde, iş sözleşmesinin herhangi bir nedenle sona ermesi halinde, işçiye kullandırılmayan yıllık izin sürelerine ait ücretlerin son ücret üzerinden ödeneceği hükme bağlanmıştır. Yıllık izin hakkının ücrete dönüşmesi için iş sözleşmesinin feshi şarttır. Bu noktada, sözleşmenin sona erme şeklinin ve haklı nedene dayanıp dayanmadığının önemi bulunmamaktadır.
Yıllık izinlerin kullandırıldığı noktasında ispat yükü işverene aittir. İşveren yıllık izinlerin kullandırıldığını imzalı izin defteri veya eşdeğer bir belge ile kanıtlamalıdır. Bu konuda ispat yükü üzerinde olan işveren, işçiye yemin teklif edebilir.
Somut uyuşmazlıkta, yargılama sırasında davalı tarafından sunulan 31.07.2011 tarihli imzalı yıllık izin belgesinde davacının 20 günlük izin kullandığı anlaşılmaktadır.
Mahkemece, davacının kullandığı 20 günlük izin süresinin yıllık izin ücreti hesabında mahsup edilmesi gerektiğinin düşünülmemesi hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.
F) Sonuç:
Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 14.11.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.