YARGITAY KARARI
DAİRE : 9. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2018/9901
KARAR NO : 2018/22870
KARAR TARİHİ : 11.12.2018

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ
DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraflar vekillerince istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:
Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; müvekkili davacı işçinin iş akdinin haksız, bildirimsiz ve kötüniyetli olarak feshedildiğini, yıllık izinlerinin kullandırılmadığı gibi karşılığı olan ücretlerin de ödenmediğini, ikramiye alacaklarının ödenmediğini, fazla çalışmasına, ulusal bayram genel tatillerde çalışmasına rağmen karşılığı olan ücretlerin ödenmediğini iddia ederek; kıdem, ihbar ve kötüniyet tazminatları ile yıllık izin ücreti, ikramiye, fazla çalışma ve genel tatil ücret alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.
B) Davalı Vekilinin Cevabının Özeti:
Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; davanın reddini talep etmiştir.
C) Yargılama Süreci ve Yerel Mahkeme Kararının Özeti:
Mahkemece davanın reddine dair verilen karar, davacı vekilinin temyizi üzerine Dairemizin 21.12.2015 tarih, 2015/31845 Esas – 2015/36187 Karar sayılı ilamı ile bozulmuştur.
Bozma ilamında özetle; davalıya ait işyerinde, bir dönem yılda 3 kez birer aylık ücret tutarında ikramiye ödemesi yapılıyorken, bunun yılda 2 kez ödenmeye başlandığı ve yakacak yardımının da kaldırıldığı ifade edilerek, ikramiyenin düşürüldüğü ve yakacak yardımının kaldırıldığı tarihlerin saptanması ve tazminata esas ücret seviyesinin İş Kanunundaki çalışma koşullarındaki esaslı değişikliğe ilişkin düzenlemeler de dikkate alınarak belirlenmesi gerektiği ile davacının haftalık 12 saat fazla mesai yaptığının tanık beyanları ile sabit olduğunun anlaşılması karşısında, fazla çalışma ücreti alacağının da hüküm altına alınması gerekirken reddine hükmedilmesinin hatalı olduğu ifade edilmiştir.
Mahkemece, bozmaya uyularak yapılan yargılama sonucunda, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
D) Temyiz:
Karar süresinde taraflarca temyiz edilmiştir.
E) Gerekçe:
1- Dosyadaki yazılara, delillerin taktirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının tüm davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.
2- 4857 sayılı İş Kanunu 10.06.2003 tarihinde yürülüğe girmiştir. Davacıya 2005 yılında, yılda 3 kez birer aylık ücret tutarında ikramiye ödendiği, ancak 2006 yılında bu tutarın işverence yılda 2 kez birer aylık ücret tutarı olarak değiştirildiği ve davacının, İş Kanunu 22. maddesinde belirtilen şekilde bu hususta yazılı bir muvafakatının da bulunmadığı saptanmıştır.
Mahkemece, davacının ikramiye alacağı bulunduğu kabul edilmesine karşın; fark kıdem ve ihbar tazminatı alacağı talepleri reddedilmiştir.
Davacının ikramiye alacağı bulunduğu mahkemenin de kabulündedir. Yukarıda ayrıntılı bir biçimde belirtildiği üzere, 2006 yılında davacının çalışma koşullarında esaslı değişikliğe gidilerek ikramiye tutarında indirime gidilmiş ve bu hususta davacının yazılı muvafakatı da alınmamıştır.
Dolayısı ile davacının hak kazandığı 1 aylık ikramiye tutarının da giydirilmiş ücrete dahil edilerek tazminata esas ücret miktarının belirlenmesi ve buna göre fark kıdem ve ihbar tazminatlarının da hüküm altına alınması gerekirken, alacakların reddine hükmedilmesi hatalıdır.
F)SONUÇ:
Temyiz olunan kararın yukarıda açıklanan sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 11.12.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.