Yargıtay Kararı 9. Hukuk Dairesi 2015/24251 E. 2018/20853 K. 18.11.2018 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 9. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2015/24251
KARAR NO : 2018/20853
KARAR TARİHİ : 18.11.2018

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

1- Dosyadaki bilgi ve belgelere, delillerin taktirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalı Yönetim vekilinin aşağıdaki bendin dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.
2- 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 297 nci maddesi uyarınca, mahkeme kararlarının;
a) Hükmü veren mahkeme ile hâkim veya hâkimlerin ve zabıt kâtibinin ad ve soyadları ile sicil numaraları, mahkeme çeşitli sıfatlarla görev yapıyorsa hükmün hangi sıfatla verildiğini,
b) Tarafların ve davaya katılanların kimlikleri ile Türkiye Cumhuriyeti kimlik numarası, varsa kanuni temsilci ve vekillerinin ad ve soyadları ile adreslerini,
c) Tarafların iddia ve savunmalarının özetini, anlaştıkları ve anlaşamadıkları hususları, çekişmeli vakıalar hakkında toplanan delilleri, delillerin tartışılması ve değerlendirilmesini, sabit görülen vakıalarla bunlardan çıkarılan sonuç ve hukuki sebepleri,
ç) Hüküm sonucu, yargılama giderleri ile taraflardan alınan avansın harcanmayan kısmının iadesi, varsa kanun yolları ve süresini,
d) Hükmün verildiği tarih ve hâkim veya hâkimlerin ve zabıt kâtibinin imzalarını,
e) Gerekçeli kararın yazıldığı tarihi,
içermesi, hükmün sonuç kısmında, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında, açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi zorunludur.
Somut uyuşmazlıkta, Mahkemece yapılan yargılama sonunda 06.07.2015 tarihli son duruşmada hüküm özeti (kısa karar);
“ Davanın kısmen kabulü ile;
1- Net 3.228,89 TL. kıdem tazminatının iş akdinin fesih tarihi olan 02.03.2007 tarihinden itibaren işleyecek en yüksek banka mevduat faizi ile birlikte,
2- Net 1.586,00 TL. ihbar tazminatının dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte,
3- Fazlaya yönelik istemin reddine, “ şeklinde tefhim edilmiş, hüküm özeti, gerekçeli kararın hüküm sonucunda da aynen yazılmış, Mahkemece hüküm altına alınan alacakların kimden tahsil edileceği açıkça yazılmamış, ancak hükmün fer’isi durumundaki alacakların davalıdan tahsiline karar verilmiştir.
Dava tahsil amaçlı eda davası olup, Mahkemece hüküm altına alınan alacakların kimden tahsil edileceğinin açıkça yazılmaması HMK. nın 297/2. maddesine aykırı olup, infazda tereddüde yol açacak nitelik taşıdığından, bozma sebebi ise de, bu yanlışlığın düzeltilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün HMK. nun geçici 3/2. maddesi yollaması ile HUMK. nun 438/7. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmasına karar verilmiştir.
Sonuç:
Kararın hüküm fıkrasının 1 ve 2 numaralı bentlerinin çıkartılarak, yerlerine;
“1- Net 3.228,89 TL. kıdem tazminatının iş akdinin fesih tarihi olan 02.03.2007 tarihinden itibaren işleyecek en yüksek banka mevduat faizi ile birlikte,
2- Net 1.586,00 TL. ihbar tazminatının dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine, “ bentlerinin yazılmasına, hükmün bu şekilde DÜZELTİLEREK ONANMASINA, Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu’ nun 28.09.2018 tarih ve 2018/2 E. 2018/ 8 K. sayılı İBK. uyarınca onama harcı alınmasına yer olmadığına, nispi temyiz harcının isteği halinde ilgilisine iadesine, 19.11.2018 tarihinde oy birliği ile karar verildi.