YARGITAY KARARI
DAİRE : 9. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2015/23991
KARAR NO : 2018/20643
KARAR TARİHİ : 15.11.2018

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraflar vekilleri tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:
Davacı vekili; müvekkilinin 20/12/2010-25/07/2014 tarihleri arasında davalı şirkette çalıştığını, maaşının brüt 8009 TL olduğunu, 3600 iş gününü doldurarak işi bıraktığını ileri sürerek, kıdem tazminatının davalıdan tahsilini talep etmiştir.
B) Davalı Cevabının Özeti:
Davalı vekili; davacının müvekkili bankadan ayrıldıktan kısa bir süre sonra başka bir yerde işe başladığını, işçinin feshinin gerçekte hangi irade ile gerçekleştiğinin araştırılması gerektiğini, yeniden başka bir işte çalışmasının bulunması halinde kıdem tazminatına hak kazanamayacağını savunarak, davanın reddini istemiştir.
C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:
Mahkemece davanın kısmen kabulü ile kıdem tazminatının davalıdan tahsiline hükmedilmiştir.
D) Temyiz:
Kararı taraflar vekilleri temyiz etmiştir.
E) Gerekçe:
1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının tüm, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2-Davacının hizmet süresi konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.
Davacı, davalı işyerinde 25/07/2014 tarihine kadar çalıştığını ileri sürmüş, davalı işveren işçinin 09/07/2014 tarihli istifa dilekçesi ile 09/07/2014 tarihi itibariyle işten ayrıldığını savunmuştur. Bilirkişi hesap raporunda davacının iddia ettiği çıkış tarihi ile davalının savunduğu çıkış tarihine göre seçenekli olarak hesaplama yapılmış, mahkemece savunmaya göre olan çıkış tarihi üzerinden hesaplanan kıdem tazminatı hüküm altına alınmıştır.
Somut uyuşmazlıkta, davacı her ne kadar emeklilik haklarını kullanarak ayrılmak isteğine ilişkin işverene 09/07/2014 tarihli dilekçe sunmuş ise de, işverenin kuruma 2014 yılı Temmuz ayında 25 gün çalışma bildirdiği görülmektedir. Buna göre davacının 25/07/2014 tarihine kadar çalıştığı kabul edilerek bilirkişi hesap raporunun ilgili seçeneği değerlendirilip sonuca gidilmelidir. Eksik belirlenen hizmet süresine göre karar verilmesi hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.
F) Sonuç:
Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgilisine iadesine, 15/11/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.