YARGITAY KARARI
DAİRE : 9. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2017/8910
KARAR NO : 2018/22132
KARAR TARİHİ : 03.12.2018

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK (İŞ) MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:
Davacı vekili, davacının davalı üst işveren belediyeye ait romorkör de 23.04.2011 tarihinden işten çıkış tarihine kadar gemi kaptanı olarak aralıksız ve fasılasız çalıştığını, davalı belediyenin dava konusu romorkörlerin işletmesini ihale ile alt işverenlere verdiğini ve müvekkilinin en son alt işveren …tarafından herhangi bir sebep gösterilmeden ve ihbarda bulunulmadan işten çıkarıldığını, davacının dava konusu işte aylık 1.742,00 TL ücretle çalıştığını ve hiç bir zaman yıllık ücretli izin kullanamadığını iddia ederek, kıdem ve ihbar tazminatları ile yıllık izin ücretinin tahsilini istemiştir.
B) Davalı Cevabının Özeti:
Davalı vekili, davanın süresinde açılmadığını ve tüm alacakların zamanaşımına uğradığını, davacının yüklenici firmaların personeli olarak çalıştığını ve işçilik alacaklarını yüklenici firmalardan talep etmesi gerektiğini savunarak, haksız ve dayanaksız davanın reddine karar verilmesini istemiştir.
C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:
Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
D) Temyiz:
Kararı yasal süresi içinde davalı vekili temyiz etmiştir.
E) Gerekçe:
1-Davalı yanında müdahil olmayan ve aleyhine hüküm kurulmayan ihbar olunan …’in kararı temyiz etme hakkı olmadığından, ihbar olunanın temyiz talebinin reddine,
2-Karar başlığında ihbar olunanın gerçek şahıs olduğu gözetilmeden gerçek şahsın ismi yerine işletme ünvanının yazılması mahallinde düzeltilebilecek maddi hata kabul edilerek bozma nedeni yapılmamıştır.
3-Davalı temyizine gelince;
a-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
b-Karar tarihinde yürürlükte olan A.A.Ü.T. nin 13. madde hükmüne göre, reddedilen dava değeri dikkate alınarak davalı lehine maktu vekalet ücreti hükmedilmesi yerine 108,37 TL vekalet ücretinin belirlenmesi, davada bir davalı olmasına rağmen hükmün farklı bendlerinde “davalılardan müştereken ve müteselsilen”, “davalılar” ve “davalılara” denilerek birden fazla davalı varmış gibi hüküm kurulması hatalı olup, bozma sebebi ise de, bu yanlışlıkların giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün HMK. nun geçici 3/2. maddesi yollaması ile HUMK. nun 438/7. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.
F) Sonuç:
Hüküm fıkrasının 1, 2, 3 ve 5 numaralı bendlerinde yer alan “davalılardan müştereken ve müteselsilen” sözcüklerinin çıkarılarak yerlerine ayrı ayrı “davalıdan” sözcüklerinin yazılmasına,
Hüküm fıkrasının 8 numaralı bendinde yer alan; “davalılar” sözcüğünün çıkarılarak yerine “davalı” sözcüğünün, “davalılara” sözcüğünün çıkarılarak yerine “davalıya” sözcüğünün yazılmasına,
Hüküm fıkrasının davalı yararına vekalet ücretine ilişkin 6 numaralı bendindeki “108,37” rakamının çıkartılarak, yerine “1.500,00” rakamının yazılmasına, hükmün bu şekilde DÜZELTİLEREK ONANMASINA, Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu’nun 28/09/2018 tarih ve 2018/2 E. 2018/8 K. Sayılı İBK. uyarınca onama harcı alınmasına yer olmadığına, nisbi temyiz harcının isteği halinde ilgilisine iadesine, 03/12/2018 tarihinde oy birliği ile karar verildi.