Yargıtay Kararı 9. Hukuk Dairesi 2015/26862 E. 2018/22480 K. 06.12.2018 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 9. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2015/26862
KARAR NO : 2018/22480
KARAR TARİHİ : 06.12.2018

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:
Davacı vekili; davacının davalı işyerinde 15.11.2007-21.10.2013 tarihleri arasında mağaza sorumlusu olarak çalıştığını, son brüt ücretinin 1650 TL olduğunu, 90 TL yol parası verildiğini, fazla mesai ve bayram çalışma ücretlerini istemesine rağmen ödenmediğini, müteaddit defalar denetimler sırasında anlamsız hareketlere maruz kaldığını, bölge müdürünün alışveriş sepetinin altındaki tozu bahane ederek kendisine bağırdığını ve beni sinir etme lan, istifa mı edeceksin ne yapacaksan yap dediğini, müvekkilinin 7 günlük rapor aldığını, mobing uygulandığını, istifa ederse kıdem ve ihbar tazminatlarının ödeneceği beyan edildiğini, bu nedenle istifa dilekçesi imzaladığını, işçilik alacaklarının ödenmediğini ileri sürerek, kıdem ve ihbar tazminatları ile yıllık izin ücreti, ulusal bayram, genel tatil ve fazla mesai alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.
B) Davalı Cevabının Özeti:
Davalı vekili; davacının taleplerinin zamanaşımına uğradığını, davacının 01.08.2011 tarihinde davalı yanında çalışmaya başladığını, öncesi dönemin … Tic. A.Ş.’den talep edilebileceğini, davacının hak ve alacaklarının ödendiğini, fazla çalışma ücretlerinin ödeneceğinin davacıya bildirildiğini, ancak davacının ödeme beklemeksizin iş bu davayı açtığını, davacının iş akdini haksız olarak sona erdirdiğini savunarak, davanın reddini talep etmiştir.
C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:
Mahkemece davacının kendi isteğimle iş yerinden ayrılıyorum şeklinde istifa dilekçesi verdiği, kendisine istifa dilekçesi sunması için baskı yapıldığını iddia ettiği ancak davacının müdür konumunda olup istifa etmesine ilişkin baskı uygulandığını ispat edemediği, bu nedenle kıdem ve ihbar tazminatına hak kazanamadığı, davacının talep ettiği diğer alacaklarının da davalı tarafından ödendiği gerekçesiyle davanın reddine hükmedilmiştir.
D) Temyiz:
Kararı davacı temyiz etmiştir.
E) Gerekçe:
1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2-Davacı, iş sözleşmesinin işverence haklı neden olmaksızın feshedildiğini ileri sürerek kıdem ve ihbar tazminatlarının hüküm altına alınmasını istemiştir.
Davalı, davacının istifa dilekçesi sunarak işi bıraktığını savunarak davanın reddini talep etmiştir.
Mahkemece, davacının istifa etmesine ilişkin baskı uygulandığını ispat edemediği değerlendirmesiyle istek reddedilmiştir.
Somut uyuşmazlıkta, dosya içeriğine göre, davacının kendi isteğiyle ayrıldığını belirttiği istifa dilekçesi ile 31 gün bayram mesaisi ve 381 saat fazla mesai ücretlerini talep ettiği, her iki taraf tanık anlatımları birlikte değerlendirildiğinde, davacının fazla çalışma yaptığı, genel tatil günlerinde çalıştığı, nitekim davadan sonra işverenin fazla mesai açıklamasıyla davacıya 3.211,55 TL ödeme yaptığı, davacının fesih sırasında ödenmeyen fazla mesai ücret alacağı bulunduğunun tartışmasız olduğu, hak edilen fazla çalışma ücretlerinin ödenmemesinin 4857 sayılı Yasa’nın 24/II-e maddesi uyarınca işçiye haklı fesih yetkisi verdiği, olayların akışına göre davacının iş akdini haklı nedenle feshettiği anlaşıldığından, davacının kıdem tazminatı isteğinin kabulü gerekirken yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.
F) SONUÇ:
Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgilisine iadesine, 06/12/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.