YARGITAY KARARI
DAİRE : 15. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2015/3111
KARAR NO : 2015/22595
KARAR TARİHİ : 30.03.2015
Mala zarar verme suçundan sanık …’nın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 152/l, 50/1-a, 52. maddeleri gereğince 7.300,00 Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına dair Ordu 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 22/11/2005 tarihli ve 2001/1262 esas, 2005/652 sayılı kararı müteakip sanık yönünden dosyanın yeniden ele alınarak yapılan uyarlama ve teşmil yargılaması sonucunda 765 sayılı Kanun’un 516/ilk, 522/1, 59/2, 72 ve 647 sayılı Kanun’un 4/1-1, maddeleri gereğince neticeten 439 Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına ilişkin aynı Mahkemenin 20/04/2010 tarihli 2010/177 esas, 2010/194 sayılı karar aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığınca verilen 21/01/2015 gün ve 2014-1778/4723 sayılı kanun yararına bozma talebine dayanılarak dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 03/02/2015 gün ve 2015/32675 sayılı tebliğnamesiyle dairemize gönderilmekle okundu.
Kanun yararına bozma isteyen tebliğnamede;
1-Ordu 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 22/11/2005 tarihli ve 2001/1262 esas, 2005/652 sayılı kararı yönünden yapılan incelemede; benzer bir olaya ilişkin Yargıtay 6. Ceza Dairesinin 26/10/2011 tarihli ve 2007/18424 esas, 2011/44552 sayılı ilamında da belirtildiği üzere, 01/06/2005 tarihinde yürürlüğe giren 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun’un 9. maddesi 3. fıkrasında yer alan “Lehe olan hüküm, önceki ve sonraki kanunların ilgili bütün hükümleri olaya uygulanarak, ortaya çıkan sonuçların birbirleriyle karşılaştırılması suretiyle belirlenir.” şeklindeki düzenlemeye uyarınca, sanık yararına olan hüküm önceki ve sonraki kanunların ilgili bütün hükümleri olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbiriyle karşılaştırılması suretiyle lehe olan yasa belirlenerek uygulama yapılması gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesinde,
2-Ordu 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 20/04/2010 tarihli 2010/177 esas, 2010/194 sayılı kararı yönünden yapılan incelemede; 5237 sayılı Kanun’un 7/2 ve 5252 sayılı Kanun’un 9/3. maddeleri uyarınca hükümlünün polis otosuna zarar vermek şeklindeki eylemine uyan suç tarihinde yürürlükte bulunan 765 sayılı Kanun’un 516/ilk ve 522. maddeleri ile 5237 sayılı Kanun’un 152/1-a maddesi uyarınca ayrı ayrı uygulama yapılıp her iki Kanuna göre sonuç cezalar belirlendikten sonra lehe olan Kanunun tespiti ile lehe Kanunun bir bütün halinde uygulanması suretiyle hüküm kurulması gerekirken yazılı şekilde karar verilmesinde, isabet görülmediğinden 5271 sayılı CMK’nın 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunmuştur.
GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:
Kanun yararına bozmaya atfen düzenlenen ihbarnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden Ordu 1. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 22/11/2005 ve 20/04/2010 tarihli 2001/1262, 2005/652 ve 2010/177-194 esas karar sayılı kararlarının 5271 sayılı CMK’nın 309. maddesi gereğince, BOZULMASINA, mahkemenin kabul ve taktirine bağlı kalınıp bozma nedenine göre uygulama yapılarak önceki hüküm fıkrasının çıkartılarak, sanığa 765 sayılı TCK’nın 516/ilk maddesine göre verilen 1 yıl 141 TL, 522 madde ile 2/3 indirimle. 4 ay ve 47 TL, 59 madde ile 1/6 oranında indirimle 3 ay 10 gün ve 39 TL, 647 sayılı Kanun’un 4. maddesi ile 400 TL ve 72. madde ile 439 TL adli para cezası olarak hüküm fıkrasına eklenmesine, infazın bu miktar üzerinden yapılmasına, hükümdeki diğer hususların aynen bırakılmasına, 30/03/2015 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.