YARGITAY KARARI
DAİRE : 9. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2015/23357
KARAR NO : 2018/20116
KARAR TARİHİ : 08.11.2018

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraflar vekillerince istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:
Davacı vekili; müvekkili ile davalı … arasında 09.09.2005 tarihinde akdedilen “Zorunlu Hizmet Sözleşmesi” dayanak olmakla taraflar arasında 13.07.2009 tarihinde iş sözleşmesi imzalandığını, işbu sözleşme uyarınca davalının almış olduğu burs süresi kadar, 4 yıl olmakla beraber 13.07.2013 tarihine kadar çalışma zarureti hasıl olduğunu, ancak davalının sözleşme tarihinden itibaren 22 ay çalışarak işten çıktığını, davalı …’ın gördüğü eğitimin yıllık ücretinin 6.480 USD olduğunu, davalının mezuniyetinden sonra zorunlu olarak çalışma edimini yerine getirmediğinden 14.040 USD asıl alacak ve 5.172.40 USD işlemiş faiz ile birlikte toplam 19.212.40 USD tutarında kurumun alacağının muaccel hale geldiğini, bu bağlamda Şişli 6. İcra Müdürlüğü’nün 2011/12446 esas sayılı dosyasında yapılan itirazın iptaline, icra takibinin devamı ile %40’dan aşağı olmamak kaydıyla icra inkar tazminatına hükmedilmesini talep ve dava etmiştir.
B) Davalı Cevabının Özeti:
Davalılar vekili, müvekkilleri ile davacı arasında imzalanan iş sözleşmesinin kayıtsız şartsız bir borç edimini içermediği gibi taraflardan biri haksız olarak sözleşmeyi sonlandırdığı takdirde karşı tarafa edim yükleyen bir sözleşme olup öncelikle hizmet akdinin işveren tarafından haklı sebeple sonlandırılmış olduğunun kanıtlanması gerektiğini, işveren tarafından iş akdinin haksız sonlandırıldığını, davalının rektörlüğe bağlı fakültede burslu okuması neticesinde imzalanan zorunlu hizmet sözleşmesi kullanılarak davalıların sürekli istismar edildiği ve kötü muamele yapıldığını, davalıya insan bünyesinin taşıyamayacağı müddette mesai yaptırıldığını, davalının başarılı olmasından dolayı sorumlu konumundan hemşire konumuna (tenzili rütbe) getirildiğini, davalının 29.04.2011 tarihinde normal mesaisini tamamladığını ancak işyeri sorumlusu tarafından işi dışında başka işler yapması istenildiğini ve bu duruma itiraz eden davalıya istifa dilekçesi yazmaya zorlandığını ve akabinde de işten çıkartıldığını, davalının 02.05.2011 tarihinde ihtarname keşide ederek iş akdinin haksız feshedilmesini kabul etmediğini işçilik alacaklarının tarafına ödenmesini talep ettiğini, işveren tarafından davalının ihtarnamesinden sonra işveren tarafından tutulan devamsızlık tutanaklarının kanuna ve Yargıtay’ın yerleşmiş içtihatlarına göre geçerli olmadığını savunarak davanın reddini talep etmiştir.
C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:
Mahkemece toplanan delillere dayanılarak davanın reddine karar verilmiştir.
D) Temyiz:
Kararı taraflar vekilleri temyiz etmiştir.
E) Gerekçe:
1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının tüm, davalılar vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2- Davanın reddi sebebiyle vekille temsil edilen davalılar lehine takip miktarı olan toplam 19.212,40 USD. nin karar tarihindeki T.C. Merkez Bankası efektif satış kuruna göre (19.212,40 USD X 2.6236 TL. ) belirlenen 50.405,65 TL. üzerinden karar tarihinde yürürlükte olan AAÜT’nin 13. maddesine göre nispi vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken, davalılar vekili lehine 1.500,00 TL. maktu vekalet ücretine hükmedilmesi hatalı olup, bozma sebebi ise de, bu yanlışlığın düzeltilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün HMK. nun geçici 3/2. maddesi yollaması ile HUMK. nun 438/7. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmasına karar verilmiştir.
F) SONUÇ:
Hüküm fıkrasının 3 numaralı bendinin çıkartılarak, yerine;
” 3- Davalılar vekil ile temsil edildiğinden karar tarihindeki AAÜT. si uyarınca reddedilen (19.212,40 USD X 2.6236 TL. ) 50.405,65 TL. üzerinden belirlenen 5.844,62 TL. nispi vekalet ücretinin davacıdan tahsili ile davalılara verilmesine, ” bendinin yazılmasına, hükmün bu şekilde DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 08.11.2018 tarihinde oy birliği ile karar verildi.