Yargıtay Kararı 19. Ceza Dairesi 2018/6416 E. 2018/12278 K. 22.11.2018 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 19. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2018/6416
KARAR NO : 2018/12278
KARAR TARİHİ : 22.11.2018

Borçlunun ödeme şartını ihlâl suçundan sanık …’in, 2004 sayılı İcra ve İflâs Kanunu’nun 340. maddesi gereğince 3 aya kadar tazyik hapsi ile cezalandırılmasına dair Gaziantep 2. İcra Ceza Mahkemesinin 11/10/2017 tarihli ve 2017/691 Esas, 2017/1185 Karar sayılı kararı aleyhine Adalet Bakanlığının 24/09/2018 gün ve 94660652-105-27-7918 -2018-Kyb sayılı kanun yararına bozma istemini içeren yazısı ekindeki dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 03/10/2018 gün ve KYB.2018/79851 sayılı ihbarnamesi ile Dairemize gönderilmekle okundu.
Anılan ihbarnamede;
2004 sayılı Kanun’un 340. maddesi gereğince taahhüdü ihlâl suçunun oluşması için taahhüt tutanağında toplam borç miktarının, işleyen ve işleyecek faizin, vekâlet ücreti, icra harç ve giderlerinin birlikte belirlenerek borçlunun taahhüdüne esas olan miktarın açıkça gösterilmesi gerektiğinden, 14/12/2016 tarihli taahhütname niteliğindeki haciz tutanağında toplam 876,20 Türk Lirası faiz belirtilmiş ise de, bahse konu faizin icra takibinin kesinleştiği tarihten taahhüt tarihine kadar işlemiş ve taahhüt tarihinden son ödeme tarihine kadar işleyecek faiz olup olmadığı konusunda herhangi bir açıklık olmadığı gibi, alacaklının son ödeme tarihine kadar işleyecek faizden feragat beyanının da yer almadığı anlaşılmakla, suçun unsurları oluşmadığından sanığın beraatine karar verilmesi gerektiği gözetilmeksizin yazılı şekilde karar verilmesinde, isabet görülmediği gerekçesiyle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın kanun yararına bozulması isteminde bulunulmakla gereği görüşülüp düşünüldü;
14/12/2016 tarihli taahhüt tutanağında, icra takip öncesi işlemiş faizin 815,21 TL olarak icra takibinde kesinleşen miktar içerisinde gösterildiği, takip sonrası “Toplam Faiz” olarak gösterilen 876,20 TL’nin takip tarihi olan 04.10.2016 tarihi ile taahhüt tarihi olan 14/12/2016 tarihi arasında işlemiş faiz olduğu, taahhüt süresinde işleyecek faizden de şikayetçi vekili tarafından feragat edildiğinin anlaşılması karşısında, işlemiş veya işleyecek faiz konusunda bir belirsizlik bulunmadığından, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının yerinde görülmeyen kanun yararına bozma isteğinin REDDİNE, 22/11/2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.