Yargıtay Kararı 9. Hukuk Dairesi 2013/5890 E. 2013/32792 K. 11.12.2013 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 9. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2013/5890
KARAR NO : 2013/32792
KARAR TARİHİ : 11.12.2013

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA :Davacı, kıdem tazminatı, fazla mesai ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.
Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi … tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A)Davacı İsteminin Özeti:
Davacı, 08.07.2008 tarihinde davalı işyerinde çalışmaya başladığını, 30.03.2010 tarihinde çalıştığı süre zarfında hak ettiği fazla mesaiden kaynaklı ücreti ödenmediği için istifa etmek zorunda kaldığını, aylık 1.885,74 TL ücret almakta iken iş akdini haklı nedenle feshettiğini iddia ederek kıdem tazminatı ve fazla mesai ücreti alacağının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
B) Davalı Cevabının Özeti:
Davalı vekili; davacının istifa ettiği için kıdeme hak kazanamayacağını, davacının davalı işyerinde “İnsan Kaynakları Birim Amiri” sıfatı ile çalıştığını, büro işi yaptığı için yaptığı işte amir sıfatını taşıdığından yardımcılarının bulunduğunu, sabah 08.00 ile akşam 17.00 çalışma saatleri dışında mesai yapmasını gerektirir bir iş yapmadığını savunarak açılan davanın reddini talep etmiştir.
C)Yerel Mahkeme Kararının Özeti:
Mahkemece, davacı işçinin davalıya ait işyerinde çalışırken, iş aktini istifa etmek suretiyle bir neden göstermeksizin feshettiği, davacının işverene verdiği dilekçeyle istifa ederken herhangi bir sebep ileri sürmemiş olması nedeniyle kıdem tazminatına hak kazanamayacağı ve fazla mesai alacağının bulunduğu gerekçesiyle davanın kıdem tazminatı yönünden reddine, fazla mesai yönünden ise kabulüne karar verilmiştir.
D) Temyiz:
Karar süresi içinde taraflarca temyiz edilmiştir.
E) Gerekçe:
1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre tarafların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2- İş sözleşmesinin feshinin haklılığı çekişmeli olup, davacıya fazla çalışmaları karşılığının, İş Kanunu gereği bir kısmının zamlı ücret yerine serbest zaman tanınarak karşılandığı ve hesaplamanın buna göre yapıldığı görülmekte olup bilirkişi raporu yasada öngörülen unsurlara sahip değildir. Davacının 630 saatlik fazla mesai yaptığı dönemin serbest zaman kullandırılarak karşılanabilmesi için İş Kanunu 41. maddesine göre fazla çalışılan her saat karşılığında 1 saat 30 dakika serbest zaman kullandırılması gerekir.
Mahkemece bu esastan hareketle davacının fazla çalışma süreleri belirlenip, kullandırılan serbest zaman ve iş sözleşmesinde öngörülen maktu ücrete dahil 270 saat ile sınırlı sürenin düşülmesi ile bakiye fazla çalışma ücret alacağı bulunup bulunmadığı ve davacının feshinin haklılığı buna göre değerlendirilerek sonuca gidilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması hatalıdır.
F) Sonuç:
Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 11.12.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.