Yargıtay Kararı 11. Ceza Dairesi 2016/11864 E. 2018/9542 K. 27.11.2018 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2016/11864
KARAR NO : 2018/9542
KARAR TARİHİ : 27.11.2018

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Defter ve belgeleri gizlemek
HÜKÜM : Beraat

…Bilişim Hizmetleri Tic. Ltd. Şirketi’nin yetkilisi olan sanığın, 2003, 2004 ve 2005 yıllarına ait kanuni defter ve belgelerini incelemeye ibraz etmemek suretiyle defter ve belgeleri gizleme suçunu işlediği iddiasıyla açılan kamu davasında; sanığın adli sicil kaydında görülen Antalya 11. Asliye Ceza Mahkemesinin 2011/13 esas, 2011/378 karar sayılı ilamı ile Antalya Cumhuriyet Başsavcılığı’nın 30.12.2010 tarih, 2010/10151 sayılı iddianamesine dayanılarak defter ve belgeleri gizleme suçundan mahkumiyetine karar verildiği, söz konusu iddianamede temyize konu dosyada mevcut, vergi denetmeni … tarafından hazırlanan 13.05.2009 tarihli vergi suçu raporuna atıf yapıldığı anlaşılmakla, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 223/7. maddesinde yer alan “Aynı fiil nedeniyle, aynı sanık için önceden verilmiş bir hüküm veya açılmış bir dava varsa, davanın reddine karar verilir.” hükmü gereğince Antalya 11. Asliye Ceza Mahkemesinin 2011/13 esas, 2011/378 karar sayılı dava dosyasının, sanık hakkında aynı vergi mükellefiyetine ilişkin, aynı takvim yılına ait defter ve belgeleri gizlemesi sebebiyle açılmış mükerrer dava niteliği taşıyıp taşımadığı araştırılarak, mükerrer dava olmadığının anlaşılması halinde, 02.05.2006 tarihli yangın raporunda, sanığın iş yerinde çıkan yangında ticari defter ve belgelerin yandığından bahsedilmemesi, hukuk mahkemelerine müracaatla usulünce alınmış bir zayi belgesinin bulunmaması, sanığın vergi denetmenine verdiği ifadesinde, ibrazı istenen defter ve belgelerin bir kısmının yangında yandığını, bir kısmının ise aralarında husumet bulunan eski çalışanı tarafından imha edildiğini belirtmesi karşısında, atılı suçun sübut bulduğu gözetilerek sanığın mahkumiyetine karar verilmesi yerine yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,
Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 27.11.2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.