YARGITAY KARARI
DAİRE : 3. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2018/1364
KARAR NO : 2018/17453
KARAR TARİHİ : 14.11.2018

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
HÜKÜM : Mahkumiyetine dair

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü:
Adli sicil kaydında tekerrüre esas mahkumiyet ilamı bulunduğu anlaşılan sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nin 58. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
1) Mağdurun yaralanmasına ilişkin olarak düzenlenen ….Adli Tıp Şube Müdürlüğünün 03.06.2013 tarihli ve 11969 sayılı kesin raporunda yaralanmasının “Yüzde sabit iz niteliğinde” olduğunun bildirilmesi karşısında sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nin 86/1 maddesi uyarınca hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden TCK’nin 86/2 maddesi uyarınca hüküm kurulması,
2) Sanık hakkında mağduru yüzünde sabit ize neden olacak şekilde yaralamasından ötürü uygulama maddesinin TCK’nin 87/1-c maddesi olarak gösterilmesi yerine, TCK’nin 81/1-d maddesi olarak gösterilmesi,
3) Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 25.04.2017 tarih ve 2015/1167 Esas- 2017/247 Karar sayılı kararında belirtildiği üzere, sanığa ek savunma hakkı tanınmadan iddianamede gösterilmeyen 5237 sayılı TCK’nin 87/1-son maddesinin uygulanması suretiyle 5271 sayılı CMK’nin 226. maddesine muhalefet edilmesi,
4) İlk haksız hareketin kimden kaynaklandığı şüpheye yer bırakmayacak şekilde belirlenemediğinde, şüpheli kalan bu halin sanık lehine değerlendirilerek, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 22.10.2002 tarih ve 2002/4-238 Esas – 367 sayılı Kararı uyarınca ve bu kararla uyumlu Ceza Dairelerinin yerleşmiş ve süreklilik gösteren kararlarında kabul edildiği üzere, 5237 sayılı TCK’nin 29. maddesi gereğince asgari seviyede haksız tahrik hükümlerinin uygulanmasını gerektirdiği gözetilmeden (1/3) oranında indirim yapılması suretiyle eksik ceza tayini,

5) Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas – 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesindeki bazı hükümlerin iptal edilmesi nedeniyle hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerle 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca, CMUK 326/son maddesi gereğince sonuç ceza açısından sanığın kazanılmış hakları dikkate alınarak BOZULMASINA, 14.11.2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.