YARGITAY KARARI
DAİRE : 3. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2018/2017
KARAR NO : 2018/17487
KARAR TARİHİ : 15.11.2018

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
HÜKÜM : Mahkumiyet, hükmün açıklanmasının geri bırakılması

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü:
Hükmün sanığın yokluğunda verildiği, tebligat parçasında, sanığın çarşıda olduğu belirtilmek suretiyle aynı konutta oturan eşine gerekçeli karar 28.04.2015 tarihinde tebliğ edilmiş ise de, 28.04.2015 tarihinde sanığın Edirne Kapıkule Hudut Kapısından yurt dışına çıkış yaptığının pasaport suretinden anlaşıldığı, tebligatın usulsüz olduğu ve Tebligat Kanun’u 32. maddesi gereğince, muhatabın beyan ettiği tarihin tebliğ tarihi olduğu kabul edilmesine göre, temyiz istemi süresinde kabul edilerek yapılan incelemede:
1) Sanık hakkında verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair karara yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;
Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 03.02.2009 gün 2009/13-12 sayılı kararı uyarınca, sanıklar hakkında 5271 sayılı CMK’nin 231. maddesi gereğince verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararlarının, aynı Kanun’un 231/12. maddesi uyarınca itirazı kabil olup temyizi mümkün bulunmadığından, itiraz mercii tarafından tetkik edilmek üzere, temyizen incelenmeksizin mahalline iadesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
2) Sanık hakkında mağdur …’ya karşı kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;
Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;
a) Mağdur … hakkında düzenlenen … Adli Tıp Şube Müdürlüğünün 17.12.2014 tarihli rapor içeriğine göre, yaralanmanın kişinin yaşamını tehlikeye sokan bir durum olmadığı ve “basit tıbbi müdahaleyle giderilebilecek ölçüde hafif nitelikte olmadığının” bildirilmesi karşısında, eylemin 5237 sayılı TCK’nin 86/1, 86/3-e maddeleri kapsamında kalmasına rağmen, TCK’nin 87/1-d maddesi de uygulanmak suretiyle fazla ceza tayini,
Kabule göre de;

b) 5237 sayılı TCK’nin 86/1 maddesi gereğince temel ceza belirlendikten sonra 86/3-e maddesi uyarınca (1/2) oranında artırım yapılması ve devamına bu ceza üzerinden de 87/1-d maddesi gereğince 1 kat artırım yapılarak cezanın tespiti gerekirken, yazılı şekilde doğrudan 3 yıl hapis cezası tayini,
c) Sanığın yaralama eyleminin, 5237 sayılı TCK’nin 86/1, 86/3-e, 87/1-d maddeleri kapsamında kaldığının kabulü halinde, TCK’nin 87/1-son maddesi uyarınca belirlenen hapis cezasının 5 yıla yükseltilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,
d) Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas – 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesindeki bazı ibarelerin iptal edilmesi nedeniyle, hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu nedenlerle 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 15.11.2018 gününde oy birliğiyle karar verildi.