YARGITAY KARARI
DAİRE : 3. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2018/3841
KARAR NO : 2018/17664
KARAR TARİHİ : 19.11.2018

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
HÜKÜM : Mahkumiyet ve hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü;
1) Sanık hakkında konut dokunulmazlığının ihlali suçundan verilen hükme yönelik yapılan temyiz incelemesinde;
Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 03.02.2009 gün 2009/13-12 sayılı kararı uyarınca, sanık hakkında verilen 5271 sayılı CMK’nin 231. maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının, CMK’nin 231/12. maddesi uyarınca itirazı kabil olup, temyizi mümkün bulunmadığından, itiraz mercii tarafından tetkik edilmek üzere, dosyanın temyizen incelenmeksizin mahalline iadesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
2) Sanık hakkında yaralama suçundan verilen mahkumiyet hüküne yönelik yapılan temyiz incelemesinde;
a) Sanığın eylemine uyan, 5237 sayılı TCK’nin 86/1, 86/3-e, 87/1-d, 87/1-son maddeleri uyarınca, cezanın alt sınırının 5 yıldan az olamayacağı gözetilerek savunmanın yargılamayı yapan mahkemece bizzat alınması gerektiği gözetilmeden, sanığın savunmasının talimat yolu ile tespiti suretiyle 5271 sayılı CMK’nin 196/2. maddesine muhalefet edilmesi,
b) İddianamede uygulanması talep edilmeyen 5237 sayılı TCK’nin 87/1-son maddesine ilişkin, Ceza Genel Kurulu’nun 25.04.2017 tarih, 2015/1167 Esas ve 2017/247 sayılı kararı gereğince sanığa 5271 sayılı CMK’nin 226. maddesi uyarınca ek savunma hakkı verilmeden, aleyhine uygulanmasına karar verilmesi suretiyle savunma hakkının kısıtlanması,
Kabule göre de;
c) Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas – 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesindeki bazı hükümlerin iptal edilmesi nedeniyle, hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerle, 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca isteme uygun olarak BOZULMASINA,19.11.2018 gününde oy birliğiyle karar verildi.