YARGITAY KARARI
DAİRE : 2. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2016/9910
KARAR NO : 2018/12726
KARAR TARİHİ : 05.11.2018

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hırsızlık
HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
02.12.2016 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun’un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK’nın 253. maddesi ile uzlaştırma hükümleri yeniden düzenlenmiş olup, sanığın denetim süresi içinde 14/07/2012 tarihinde işlediği 5237 sayılı TCK’nın 151/1. maddesinde düzenlenen mala zarar verme suçu uzlaştırma kapsamına alınmış ise de; sanık hakkında verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının 03/10/2009 tarihinde kesinleştiği, sanığın güncel adli sicil kaydına bakıldığında 5 yıllık denetim süresi içerisinde 05/12/2013 tarihinde uzlaşma kapsamına girmeyen hükümlü veya tutuklunun kaçması suçunu işlediği, sanık hakkında bu suçtan dolayı Bandırma 3. Asliye Ceza Mahkemesince 5 ay hapis cezası verildiği ve mahkumiyet hükmünün 24/01/2014 tarihinde kesinleştiği ve hükmün açıklanması koşullarının oluştuğu belirlenerek yapılan incelemede;
Sanığın olay günü, … cafe isimli yerde kardeşi ile birlikte oturan müştekinin masa üzerinde bulunan cep telefonunu çalması şeklinde gerçekleşen eyleminin 5237 sayılı TCK’nın 142/1-b maddesinde tanımlanan hırsızlık suçunu oluşturduğu halde, suç vasfında yanılgıya düşülerek aynı Kanun’un 141/1. maddesi ile uygulama yapılması suretiyle eksik ceza tayini ve dosya kapsamında alman ifadeler ile kolluk tarafından düzenlenen 06.12.2008 tarihli tutanağa göre, suça konu eylemin saat 21.20 sıralarında gerçekleştiğinin anlaşılması ve güneşin doğuş ve batış zamanlarını gösteren çizelgeye göre, suç tarihinde güneşin batış saatinin 16:42 olduğu, 5237 sayılı TCK’nın 6/1-e maddesine göre gece vakti sayılan zaman diliminin saat 17:42’de başladığının anlaşılması karşısında; sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nın 143. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış, 5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi’nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 karar sayılı iptal kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.
Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 05/11/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.