YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2012/8151
KARAR NO : 2013/7312
KARAR TARİHİ : 16.04.2013

MAHKEMESİ :FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada … 1. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 28.02.2012 tarih ve 2011/64-2012/32 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi … tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkilinin “coca cola” ibareli markalarının tescilli olduğunu, davalı şirketin “koca” ibareli marka başvurusuna itiraz ettiğini ancak itirazın davalı … tarafından reddedildiğini, müvekkili adına tescilli markaları ile ayırt edilmeyecek kadar benzer olduğunu ve iltibasa yol açacağını, müvekkili markalarının tanınmışlığının dikkate alınması gerektiğini ileri sürerek, davalı … …’nun 02.02.2011 tarih ve 2010/M-41 sayılı ret kararının iptaline, davalı şirkete ait 2009/25719 kod numara ile işlem gören KOCA ibareli marka başvurusunun işlemden kaldırılmasını, tescili tamamlanmış ise hükümsüzlüğü ile sicilden terkinini talep ve dava etmiştir.
Davalı … vekili, … kararının usul ve yasaya uygun bulunduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.
Davalı şirket vekili, müvekkilinin “koca” markasını çok uzun yıllardan bu yana fiilen ve gerçekten …’da kullandığını, aslen şirket kurucusu ve ortaklarının soyadının bu şekilde olmasından kaynaklandığını, yöreye özgü “kocapınar” suyu ve soyadının “koca” olması ve yıllardır müvekkilin ticari faaliyetlerinde bu ismin kullanılması nedeniyle “koca” ibareli marka başvurusunun yapıldığını, markaların benzemediğini savunarak, davanın reddini istemiştir.
Mahkemece iddia, savunma ve tüm kanıtlara göre, dava konusu marka ile davacı markalarının aynı ve benzer malları kapsadığı, ancak Coca, Coke ibarelerini münhasıran veya esas unsur olarak içeren davacı markaları ile davalı başvurusu arasında 556 sayılı KHK madde 8/1-b anlamında benzerlik ve iltibas tehlikesi bulunmadığı, tanınmış marka olduğu anlaşılan davacı markasının tanınmışlığının, markalar arasında benzerlik ve iltibas tehlikesi bulunmaması nedenleriyle sonuca bir etkisinin bulunmadığı, 556 sayılı KHK md. 8/4 kapsamında bir tescil engelinin mevcut olmadığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.
Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.
Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 03,… TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 16.04.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.