YARGITAY KARARI
DAİRE : 7. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2019/2345
KARAR NO : 2019/34569
KARAR TARİHİ : 16.09.2019
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : 5607 sayılı Kanuna muhalefet
HÜKÜM : Hükümlülük, müsadere
Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;
Katılan … İdaresi’nin sanık … hakkında verilen beraat kararına yönelik sınırlı temyiz talebi olduğu gözetilerek yapılan incelemede;
I) Sanıklar … ve …’ın haklarında kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz talebi ile katılan vekilinin sanık … hakkında verilen beraat hükmüne yönelik temyiz talebine yönelik yapılan incelemede;
Anayasa Mahkemesi’nin, TCK’nun 53. maddesindeki hak yoksunluklarına ilişkin 24.11.2015 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanan 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı iptal kararının infaz aşamasında gözetilebileceği değerlendirilerek yapılan incelemede;
Yapılan duruşmaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, gösterilen gerekçeye ve takdire göre sanıkların ve katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,
II) Sanık …’ın 04.09.2014 ve 19.02.2014 tarihli eylemler nedeniyle hakkında verilen iki ayrı mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz talebinin yapılan incelemesinde ise;
Dairemizce de kabul gören Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 08.04.2014 tarihli ve 2013/7-591 Esas, 2014/171 Karar sayılı kararında; suçun işleniş biçimi, suçun işlenmesindeki özellikler, fiillerin işleniş yer ve zamanı, fiiller arasında geçen süre, korunan değer ve yarar, hareketin yöneldiği maddi konunun niteliği, olayların oluş ve gelişimi ile dış dünyaya yansıyan diğer tüm özellikler birlikte değerlendirilip, sanığın eylemlerini bir suç işleme kararının icrası kapsamında gerçekleştirip gerçekleştirmediği ve hakkında TCK’nun 43. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağı hususlarının tartışılarak belirlenmesi gerektiğinin belirtildiği dikkate alınarak;
İncelemeye konu Ankara Batı 1. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 2014-984 esas sayılı dosyası içinde birleşen sanığa ait 04.09.2014 suç tarihi, 20.12.2014 iddianame düzenlenme tarihli eylem ile 19.02.2014 suç tarihli 08.10.2014, iddianame düzenlenme tarihli her iki eylem için ayrı ayrı cezaya hükmedilmiş ise de Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulu kararı uyarınca, tek suç işleme kararı kapsamında kısa aralıkla iki kez 5607 sayılı Yasanın 3/5. maddesinde düzenlenen suçu işlemesi, hukuki kesintinin soruşturma aşamasında ifade alınmasıyla değil iddianame düzenlenmesiyle gerçekleşecek olması, işlemiş olduğu suçtan dolayı henüz hakkında iddianame düzenlenmeden, aynı suç işleme kararıyla hukuki kesinti gerçekleşmeden yeniden suç işleyen sanık hakkında zincirleme suç hükümlerinin uygulanması yerine, her bir eylemi ayrı suç kabul edilerek yazılı şekilde hüküm kurularak fazla ceza tayini,
Yasaya aykırı, sanık …’ın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince, yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 16.09.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.