YARGITAY KARARI
DAİRE : 3. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2019/9048
KARAR NO : 2019/17308
KARAR TARİHİ : 30.09.2019

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü:
Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;
1) Adli tıp kriterleri açısından kemik kırıklarının hayat fonksiyonlarına etkisinin hafif (1) ila ağır (6) derece şeklinde sınıflandırılması ve 5237 sayılı TCK’nin 87/3. maddesinde kemik kırığının hayat fonksiyonlarına etkisine göre cezanın en fazla (1/2) oranında artırılmasının öngörülmüş olması karşısında, müştekinin adli raporunda vücudundaki kemik kırığının hayat fonksiyonlarına etkisinin (4.) derece olduğu belirtilmesine rağmen, TCK’nin 3. maddesindeki orantılılık ilkesine aykırı olarak sanığın cezasında (1/2) oranında artırım yapılması suretiyle fazla ceza tayini,
2) Sanığın adli sicil kaydında yer alan ve tekerrüre esas olduğu kabul edilen Alanya 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 04.10.2007 tarih ve 2006/350 Esas, 2007/500 Karar sayılı hükmü ile 5237 sayılı TCK’nin 191. maddesinden verilen erteli 10 ay hapis cezasının 29.07.2008 tarihinde kesinleştiği, TCK’nin 51/8. maddesi gereğince, denetim süresinin iyi halli olarak geçirilmesi halinde 29.07.2009’da infaz edilmiş sayılacağı, TCK’nin 58/2-b maddesi gereğince 3 yıllık tekerrür süresinin bu tarih itibariyle başlayacağı, yargılamaya konu olaydaki suçun 24.11.2012 tarihinde işlendiği de gözetildiğinde, söz konusu ilamın tekerrüre esas alınamayacağı, sanığın adli sicil kaydındaki diğer ilamların incelenerek sanık hakkında TCK’nin 58. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının değerlendirilmesinin gerektiği,
3) Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas- 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesindeki bazı hükümlerin iptal edilmesi nedeniyle hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu nedenlerle 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 30.09.2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.