Yargıtay Kararı 14. Ceza Dairesi 2015/9460 E. 2019/10850 K. 16.09.2019 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 14. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2015/9460
KARAR NO : 2019/10850
KARAR TARİHİ : 16.09.2019

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma
HÜKÜM : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı eylemi reşit olmayanla cinsel ilişki kabul edilerek bu suçtan mahkumiyet, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan beraat

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle başvurunun muhtevası ve inceleme tarihine kadar getirilen kanuni düzenlemeler nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:
Sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;
Tüm dosya kapsamı ve gerekçe içeriğine göre mahkemece kabul ve takdir kılınmış beraat hükmü usul ve kanuna uygun bulunduğundan, katılan mağdur vekilinin yerinde görülmeyen temyiz talebinin reddiyle hükmün ONANMASINA,
Sanık hakkında reşit olmayanla cinsel ilişki suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesine gelince;
Kayden 22.06.1993 doğumlu mağdurenin suç tarihinde 17 yıl 10 ay 25 günlük olması ve sanığın aşamalardaki ifadelerinde mağdurenin on sekiz yaşından büyük olduğunu belirtmesi karşısında suçun niteliğinin tespiti yönünden mağdurenin resmi kurumda doğup doğmadığı hususunda araştırma yapılarak doğmadığının tespiti halinde kemik grafileri çektirilip içinde radyoloji uzmanı bulunan hastane sağlık kurulundan yaşına ilişkin rapor aldırılması ve tereddüt halinde…Adli Tıp Kurumundan görüş de alınmak suretiyle mağdurenin suç tarihindeki yaşı belirlendikten sonra toplanacak delillere göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken, eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,
Kabule göre de;
Sanığın, aşamalarda mağdurenin kendisine on sekiz yaşını bitirdiği yönünde beyanda bulunduğuna dair savunması, mağdurenin anlatımları ve tüm dosya içeriği nazara alındığında, olayda 5237 sayılı TCK’nın 30. maddesinde düzenlenen hata hükümlerinin uygulanma koşullarının bulunup bulunmadığı tartışılıp, bu yöndeki savunmanın reddi nedenleri karar yerinde açıklandıktan sonra hükme varılması yerine, noksan gerekçe ile yazılı şekilde mahkumiyet hükmü kurularak 5237 sayılı CMK’nın 230. maddesine muhalefet edilmesi,
Kanuna aykırı, sanık müdafisi ile katılan mağdure vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 16.09.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.