YARGITAY KARARI
DAİRE : 9. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2016/7523
KARAR NO : 2019/17411
KARAR TARİHİ : 07.10.2019

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
YARGITAY KARARI
A) Davacı İsteminin Özeti:
Davacı vekili; davacının davalı işyerinde 05.10.2009-10.06.2014 tarihleri arasında şöför ve hamal olarak çalıştığını, fazla mesailerini talep etmesi üzerine iş akdinin fesih edildiğini, kıdem, ihbar tazminatı, yıllık izin, genel tatil ve fazla mesai alacaklarını talep ettiğini ileri sürerek; davanın kabulüne karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
B) Davalı Vekilinin Cevabının Özeti:
Davalı vekili; davacının devamsızlık nedeni ile iş akdine son verildiğini alacağı olmadığını savunarak; davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.
C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:
Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilerek kıdem, ihbar tazminatı, yıllık izin ve ücret alacaklarının kabulüne, hafta tatili ücreti talebinin reddine karar verilmiştir.
D) Temyiz:
Karar süresinde davalı tarafından temyiz edilmiştir.
E) Gerekçe:
1- Davalı vekili tanık beyanlarının zapta yanlış geçtiğini iddia etmiştir. Duruşma zabıtları incelendiğinde davacı tanığı S.A., davalı tanıkları S.B., M.E.K.’ün beyanlarının imzalatılmadığı görülmüştür.
Tanıkların nasıl dinleneceği hususu HMK’nın 261. maddesinde düzenlenmiş 5 numaralı bendinde “Tanığın sözleri tutanağa yazılarak önünde okunur ve tutanağın altı kendisine imza ettirilir” hükmü emredici niteliktedir. Mahkemece yukarıda isimleri yazılı tanıkların dinlenmesi sırasında HMK 261/5 madde hükmüne riayet edilmemesi başlı başına bozma nedenidir.
2-Davacının hizmet süresi 4 yıl 7 ay 23 gün olup bu süreye göre yıllık izin hakkı 4×14:56 gündür. Davacı 05.05.2015 tarihli oturumundaki yemininde “ilk iki sene yıllık iznimi kullandım, üçüncü sene ücretli izin kullandım, son iki sene izin kullanmadım” şeklinde yemin etmiştir. Davacının yemin beyanına göre 3 yıl ücretli izin kullandığı ortadadır. İşçi dördüncü yıldan sonra artan süre için izin kullanacağı zannıyla son iki sene izin kullanmadığını beyan etmiştir. Davacının izin ücreti hakkı 14 gün olup buna göre hüküm kurulması gerekirken izin kullanmadığı kabul edilerek karar verilmesi hatalıdır.
3- Davacının 2014 yılı 6. ayına ilişkin 10 günlük ücret alacağı hüküm altına alınmışsa da dosyaya sunulan ve davacı adına atfen imzalı 2014 yılı haziran ayı bordrosunda 10 gün karşılığı tahakkuk ettirilen 255,22 TL ücret, 45,52 TL asgari geçim indirimi karşılığı 300 TL ödendiği görülmektedir. Mahkemece bu belgenin değerlendirilmemesi hatalı olup bozma nedenidir.
F)SONUÇ:
Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, bozma sebebine göre sair temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 07/10/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.