YARGITAY KARARI
DAİRE : 23. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2016/5811
KARAR NO : 2019/3706
KARAR TARİHİ : 18.09.2019

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

– K A R A R –

5219 sayılı Kanun ile yapılan değişiklik sonucu Hukuk Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 427. maddesinde öngörülen kesinlik sınırı 5236 sayılı Kanun’un 19. maddesiyle HUMK’na eklenen Ek-Madde 4’te öngörülen yeniden değerleme oranı da dikkate alındığında 2016 yılı için 2.190,00 TL.dir.
Mahkemece davanın kısmen kabulüne dair verilen karar miktar itibariyle temyiz sınırı altında kaldığı cihetle kesin niteliktedir. Kesin olan kararların temyiz istemleri hakkında mahkemece karar verilebileceği gibi 01.06.1990 günlü ve 1989/3 Esas, 1990/4 Karar sayılı İçtihatı Birleştirme Kararı uyarınca Yargıtay tarafından da temyiz isteminin reddine karar verileceğinden davalı vekilinin temyiz istemlerinin reddine karar verilmesi gerekmiştir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz istemlerinin mahkeme hükmünün kabul edilen miktar itibariyle kesin olması nedeniyle REDDİNE, temyiz peşin harcın istek halinde davalıya iadesine 18.09.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.