YARGITAY KARARI
DAİRE : 19. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2019/26712
KARAR NO : 2019/10861
KARAR TARİHİ : 09.09.2019

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : 5607 Sayılı Kanuna Muhalefet
HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Yargıtay 7. Ceza Dairesinin 29/03/2018 tarih, 2015/4509 Esas ve 2018/3367 Karar sayılı ilamı ile 2013/428 Esas, 2013/589 Karar sayılı kararın sair yönleri incelenmeksizin bozulmuş olup nakil aracının müsaderesi ile ilgili olarak her zaman bir karar verilebileceği düşünülmüştür.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede,
Yükletilen suçun sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,
Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanun’da öngörülen suç tipine uyduğu,
Anlaşılmış ve ileri sürülen başkaca temyiz nedenleri yerinde görülmediği gibi hükmü etkileyecek oranda hukuka aykırılığa da rastlanmamıştır.
Ancak,
1- Gerekçeli karar başlığında birleşen 2018/240 Esas sayılı dava dosyasındaki suç tarihinin 19/06/2013 yerine 18/06/2013 olarak gösterilmesi,
2- Bandrolsüz olduğu hususunda itiraz ve tereddüt bulunmayan sigaralar ile ilgili keşif yapılarak sanık aleyhine sebep olmadığı yargılama giderine hükmedilmesi,
Bozmayı gerektirmiş ve sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün BOZULMASINA, bu aykırılık yeniden yargılama yapılmasına gerek olmaksızın düzeltilebilir nitelikte olduğundan, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 322. maddesi uyarınca gerekçeli karar başlığındaki “18/06/2013” ibarelerinden birinin “19/06/2013 olarak değiştirilmesi, hükmün yargılama giderine ilişkin 9. fıkrasındaki 516,05 ibaresinden sonra gelmek üzere “TL yargılama giderinden sanığın sebep olmadığı 434,05 TL keşif gideri düşüldükten sonra kalan 82” yazılmak suretiyle, başkaca yönleri kanuna uygun bulunan hükmün, tebliğnameye aykırı olarak, DÜZELTİLEREK ONANMASINA 09/09/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.