YARGITAY KARARI
DAİRE : 9. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2016/4663
KARAR NO : 2019/13598
KARAR TARİHİ : 18.06.2019

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraflar vekillerince istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:
Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; müvekkilinin davalı şirketin…. Rafinerisi B Bölgesinde 28/01/2013 tarihinde Boru Ekip Başı olarak işe başladığını ve halen de çalıştığını, son ay 2.000,00 TL maaş aldığını, müvekkilinin maaşının asgari ücret tutarındaki kısmı bankaya kalan kısmının ise elden ödendiğini, müvekkilinin, ücretlerinin parça parça taksitler halinde ve geç ödendiğini, müvekkile hafta tatili kullandırılmadığını ve ücretinin de ödenmediğini, fazla mesai ücretleri ile dini ve milli bayramlarda çalıştığını ve çalışmasının karşılığı ücretlerinin ödenmediği gerekçesi ile haklı nedenle feshettiğini ileri sürerek; kıdem tazminatı, fazla çalışma alacağı, ulusal ve dini bayram alacağı, hafta tatili alacağı, yıllık izin ücreti ile Nisan 2014 ayı ücret alacaklarını istemiştir.
B) Davalı Cevabının Özeti:
Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; müvekkili şirketçe ödenen tüm ücretler eksiksiz ve zamanında ödendiğini, müvekkili şirket ücretlerin tümünü ayın 17/18 inde tek seferde ve banka aracılığıyla ödediğini, ayrıca çalışma yapılması halinde davacının çalışmalarının yasal karşılığı bordrolara yansıtılarak banka hesabına yatırıldığını, bu nedenle tüm bu iddiaların feshin haklı nedene dayandırılması çabasından ibaret olduğunu ve davacının kıdem tazminatı hakkının doğmadığını, kaldı ki davacı yurtdışında bir iş bulduğunu bu nedenle işten ayrılmak istediğini müvekkil şirkete bildirdiğini ve müvekkili şirket davacının çalıştığı kısmın tamamlanması gerek bir işi bulunması nedeniyle çalışmaya devam etmesini istediğini, davacının iş akdini feshetmesinin asıl nedeninin yurtdışında işe başlamak istediğini, müvekkili işyerinde pazar günleri hafta tatili yapılmakta olup çalışma yapılması halinde de karşılığı ödendiğini, aynı zamanda dini bayramlarda müvekkili şirkette hiçbir surette çalışma yapılmadığını, resmi tatillerde ise çalışma yapıldığında karşılığı ödendiğini savunarak,davanın reddini istemiştir.
C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:
Mahkemece özetle; SGK kayıtları, toplanan delillerin değerlendirilmesinde;davacının 29/01/2013 tarihinden dava tarihi olan 21/05/2014 tarihine kadar davalı yanında hizmet sözleşmesiyle çalıştığı kabul edilmiş bu süreye göre yapılan hesaplamaya itibar edildildiği, davalı işverenler tarafından iş sözleşmesinin kıdem tazminatı ödemeyi engeller bir nedenle sona erdiği ispatlanamadığından kıdem tazminatına yönelik talebin kabul edildiği, davalı işveren davacıya kalan yıllık izni kullandırdığına dair izin defteri veya buna benzer davalı tarafından imzası kabul edilen yazılı bir belge sunamadığından, davacının bilirkişi raporunda belirtilen oranda izin alacağına hak kazandığı kabul edildiği, tanık beyanları ve dosya kapsamından davacının fazla mesai yaptığı ve genel tatillerde çalıştığı anlaşıldığından, fazla çalışma ve genel tatil alacağının davacının toplam 527,94 TL aylık ücreti ödenmediğinden ücret alacağının kabulüne karar verilerek hüküm kurulmuştur.
D) Temyiz:
Kararı davacı ve davalı temyiz etmiştir.
E) Gerekçe:
1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin tüm, davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2-Somut uyuşmazlıkta davacı hüküm altına alınan alacakları bakımından davalıyı davadan önce temrrüde düşürmüş olup, faizin temrrüt tarihinden itibaren talep edilmiş olmasına göre, talep konusu alacaklara temerrüt tarihi 06.05.2014 tarihinden itibaren faiz yürütülmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olup bozma sebebi ise de bu yanlışlıkların düzeltilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün HMK. nın geçici 3/2. maddesi yollaması ile HUMK. nun 438/7. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.
F)Sonuç:
Hüküm fıkrasının 1.bendinin 2, 3, 4, 5 ve 6. paragraflarının çıkartılarak yerlerine;
“-Davacının talep ettiği 527,94 TL brüt ücret alacağının temerrüt tarihi olan 06.05.2014 tarihinden itibaren bankalarca mevduata uygulanan en yüksek faiz oranı ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine,
-Davacının talep ettiği 60,00 TL brüt yıllık izin alacağının temerrüt tarihi olan 06.05.2014 tarihinden itibaren yasal faiz ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine,
-Davacının talep ettiği 3.139,15 TL brüt fazla çalışma ücretinin temerrüt tarihi olan 06.05.2014 tarihinden itibaren bankalarca mevduata uygulanan en yüksek faiz oranı ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine,
-Davacının talep ettiği 483,00 TL brüt genel tatil ücret alacağının temerrüt tarihi olan 06.05.2014 tarihinden itibaren bankalarca mevduata uygulanan en yüksek faiz oranı ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine,
-Davacının talep ettiği 1.743,42 TL brüt haftasonu çalışma ücreti alacağının temerrüt tarihi olan 06.05.2014 tarihinden itibaren bankalarca mevduata uygulanan en yüksek faiz oranı ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine,” paragraflarının yazılmasına, hükmün bu şekli ile DÜZELTİLEREK ONANMASINA, Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu’nun 28.09.2018 tarih ve 2018/2 E. 2018/ 8 K. sayılı İBK. uyarınca onama harcı alınmasına yer olmadığına, nisbi temyiz harcının isteği halinde ilgilisine iadesine, 18.06.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.