Yargıtay Kararı 12. Ceza Dairesi 2018/7975 E. 2019/3987 K. 25.03.2019 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 12. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2018/7975
KARAR NO : 2019/3987
KARAR TARİHİ : 25.03.2019

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi
Suç : Trafik güvenliğini tehlikeye sokma
Hüküm : CMK’nın 231/11. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasıyla;
TCK’nın 179/3-2, 62/1, 50/1-a, 52/2-4. maddeleri gereğince mahkumiyet

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanık hakkında yapılan yargılama sonucunda, TCK’nın 179/3-2, 62. maddeleri gereğince 25 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 231/5. maddesi gereğince sanık hakkındaki hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına, aynı maddenin 8. fıkrası uyarınca 5 yıllık denetim süresine tabi tutulmasına dair Karamürsel (Kapatılan) Sulh Ceza Mahkemesinin 13/04/2009 tarihli ve 2009/50 esas, 2009/107 karar sayılı kararının 10/11/2009 tarihinde kesinleşmesine müteakip sanığın denetim süresi içinde 07/11/2014 tarihinde TCK’nın 86. maddesinin ikinci fıkrasında düzenlenen hali ile yaralama suçunu işlediği ve Karamürsel Asliye Ceza Mahkemesinin bu suçtan sanığın mahkumiyetine karar verdiği, hükmün 12/11/2015 tarihinde kesinleştiği ve ihbar üzerine dosya yeniden ele alınarak önceki hükmün 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 231/11. maddesi gereğince açıklanmasına dair Dinar Asliye Ceza Mahkemesinin 27/04/2016 tarihli ve 2015/778 Esas, 2016/296 Karar sayılı kararını kapsayan dosya incelendi:
İncelenen dosyada; sanık hakkında kurulan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilirken, duruşma gününü bildirir davetiye tebliğinin ve zorla getirme kararının ardından duruşmaya gelmeyen sanığın duruşmada hazır bulunarak savunma hakkını kullanabilmesi sağlanmadan ve sanığa hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilmesini kabul edip etmediği sorulmadan, yargılamaya devamla, sanığın savunma hakkı kısıtlanmak suretiyle yazılı şekilde karar verilerek CMK’nın 193. maddesine aykırı hareket edilmesi,
Kanuna aykırı olup, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi gereğince, sair yönleri incelenmeksizin, isteme uygun olarak BOZULMASINA, 25/03/2019 tarihinde oy birliği ile karar verildi.